திங்கள், 12 நவம்பர், 2018

ஊமை மருதமரங்கள்





ஊமை மருதமரங்கள்
==========================================ருத்ரா இ பரமசிவன்.

அந்த ஊமை மருதமரங்கள்
நெடிய நின்று
அகன்று கிளை விரித்து 
நீல வானத்தை தினமும்
நக்கிப்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்.
அதன் மௌனப்பசியில்
என்றாவது இந்த அண்டம் முழுதும்
விழுங்கப்பட்டு விடுமோ
என்ற அச்சம் எனக்கு உண்டு.
அதன் இலைமகுடங்களில்
வெள்ளைக்கொக்குகள்
வைரங்கள் பதித்தது போல்
வெண் சூரியன் முலாம் பூசும்.
யானைக்கால்களைப்போல்
மருத மரங்களின் வேர்கள்
அந்த தாமிரபரணியில் 
கால் நனைத்துக்கிடப்பதை
கண்டு அந்த மணற்பாய் விரிப்பில்
நினைந்து நினைந்து களிப்பேன்.
அந்த மரங்களின் ஊடேயும்
கரு முண்டங்களாய்
நிழல் திட்டுகள்.
இந்த உலகம் முழுவதும்
அந்த சல்லடைக்கண்கள் வழியே
உருகி வழிகின்றன.
நேற்று இரவு உறக்கம் வராமல்
ஒரு மெழுகுவர்த்தியை சுடராக்கி
அவள் ஆடும் விழிகளை 
அதில் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தேன்.
அந்த சுடர் ஆடி ஆடி
உருகிய மௌன சலங்கைக‌ளாய்
மேஜையெல்லாம் வழிந்தது.
வருகிறேன் வருகிறேன் என்று
ஒளி மொழிகள் உதிர்க்கிறாள்.
வரட்டும் என்று
அந்த ஒற்றைக்கணத்தை
ஊசியாக்கி
ஊழையும் இனிய கூழாக்கி
குடிக்கும் வெறியோடு
அதன் முனையில்  என் தவம்.
இரவெல்லாம்
மனசு பூராவும் ரத்த வெள்ளம்.
இந்த மருத மரத்தின்
வெளிர்சிவப்பு இலைக்கொளுந்துகள் எல்லாம்
உருண்டு திரண்டு
என் விழி நோக்கி வரும்
அக்கினி மழுவாய்....
நான் இமைகளுக்குள் அழுந்திக்கிடந்தேன்.

"மாமா...சக்கரப்பொங்கல் சாப்டிறீங்களா?"
இலையும் பூவும் கொடியும்
இழையும் வண்ணத்தில்
குறும்பாவாடையில்
அகன்ற குமிழிக்கண்கள் 
குறுகுறுக்க கேட்டாள் 
அந்த சிறுமி.
கொஞ்சம் தூரத்தில் 
சின்ன மரகதக் குன்றுளாய்
குத்துப்பாறைகள்!
தாமிரபரணி அவற்றைச்சூழ்ந்து
கல கல என்று
நுரையும் நொங்குமாய்
சிரித்து ஓடுகிறாள்.
அதில் ஒரு குடும்பம்
இனிய பொங்கல் விழுதுகளை
இலைகளில் இட்டு 
ஆற்று நீரில் அளைந்து கொண்டே
சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தது.
இந்த பிஞ்சு
அங்கிருந்து தான் வந்திருக்க வேண்டும்.
தழைய தழைய அந்த‌
இலைப்பொங்கலை கையில் வாங்கி
"தேங்க்ஸ்"
என்று சொல்லும் முன்
அந்த மின்னல் குட்டி
மறைந்தே போய்விட்டது

அவள்...
பாவாடை முந்தானையில்
அந்த நட்சத்திரங்களையெல்லாம்
அள்ளி முடிந்து கொண்டு
"கழற்சிக்காய்"களாக்கி
அம்மானை ஆடுவாளே.
இப்போது
சேலைப்பருவம் வந்திருப்பாள்.
வானவில்லில் 
அவள் கொசுவம் சுண்டும்போது
இந்த வானமே 
இன்னொரு செவ்வானத்தில்
அமிழ்ந்து போகுமே!
வருகிறேன் வருகிறேன்...
சொல்லியிருக்கிறாள்.
மீண்டும் என் விழிகள்
அந்த மருத மரத்தில்.
அதன் அடியில் 
"இசக்கி மாடன்"
கண்கள் பிதுக்கி நாக்கு துறுத்தி
கையில் வெட்டரிவாளுடன்....
பட்டுக்கனவுகளில் படுத்திருந்தாலும்
காதலும் ஒரு
வெட்டரிவாள் தானோ?

===========================================================
17.01.2016



தேடல்

தேடல்
=================================ருத்ரா

"உன் சிரிப்பை
மறுபடியும் பார்க்க
நான் இங்கே தானே
அடையாளம் வைத்தேன்.
அந்த பூக்குவியலில்
எந்தப்பூ அது?"

ஒவ்வொரு பூக்காரியிடமும்
அவன்
தேடிக்கொண்டிருக்கிறான்.

=====================================

ஓலைத்துடிப்புகள் (2)

ஓலைத்துடிப்புகள் (2)
==========================================ருத்ரா இ பரமசிவன்.

பகைவர்கள் வேல்கள் மார்பில் பாய்ந்து அதை ஏற்கும்
வீர மறவர்கள் தன் தலைவியின் விழிவேல்களும் பாய்ந்து
பெரும் களிப்பை உண்டாக்கும் என மெய்விதிர்ப்புற்ற காட்சியினை
நான் இங்கு சங்கநடைச் செய்யுட்கவிதை ஆக்கி தந்துள்ளேன்.


மண்டமர் மருள்விழி
==========================================ருத்ரா இ பரமசிவன்

அடுகளம் கண்டு அகலம் மொய்த்த‌
ஆயிரம் வேலின் புண்ணுமிழ் குருதியின்
தொலைச்சிய காலையும் மெல்ல நகும்
மெய்வேல் பறித்து களிற்றொடு போக்கி
இழிதரும் பஃறுளி உயிர்வளி பற்றி
இன்னும் இன்னும் கைபடு இரும்பிலை
எறிந்து பகை செறுக்கும் எரிவிழி குன்றன்.
புறப்புண் மறுத்து வடக்கிருந்து வீழ
இருத்தல் நோன்ற சேரல் அண்ணி
செயிர்க்கும் அண்ணல் படுவேல் மறந்து
வால்நகை செய்து கண்ணில் மின்னும்.
இருவேல் உண்டு என் உள் துளைக்க‌
குவளையுண்கண் அவள் நீள்விழி ஆங்கு என
இறும்பூது கொள்ளும் இன்னகை உதிர்க்கும்.
மண்பெறு அதிர் உறு மயிர்க்கண் முரசம்
உய்த்து ஒலியோடு ஓரும் தலைவன்
ஊண்மறுத்து உணக்கிய போழ்தும்
அவள் கொடுவில் புருவம் பண்ணிய மீட்டும்.
வெண்ணிப்பறந்தலை வெஞ்சமர் அட்ட‌
விழுமிய மார்பின் புண்ணுழை வேல்மழை
அனிச்சம் படர்ந்த அகலம் ஆகும்
அவள் தண்ணெடு வேல் விழி தொட்டனைத்தே
தொலையும் அகப்புற மற்றும் புறபுறப்புண்ணே.
முன்புகு வேலும் பின்படும் புண்ணென‌
களப்பழி நாணும் தகைத்த மறவன்
செருப் பட்டு அழிதல் ஒன்றே ஒள்மறம்
மற்றை புண் இனம் தள்ளியே ஏகும்.
கண்விழி வேல் அவள் வீசிய காலை
புண் எற்று.மண் எற்று.மற்று
அவள் எள்ளிய நகையே உயிர்ப்பறி செய்யும்.
பேழ்வாய் உழுவை எதிரும் பணைத்தோள்
புலிநகக் கீற்றும் பொன்னுரைத் தீற்றன்ன‌
அவள் வால் எயிறு பொறிகிளர் கீற்றும்
ஒக்கும் தீஞ்சுவை படுக்குமென உணருமால்.
மறம் பட்ட ஞான்றும் அவள் மடம் பட்ட ஞான்றும்
ஒருபால் பட்டு உயிர்த்தேன் அருந்தும்.
கடுஞ்சமர் ததைய நூறி புண்வழிந்துழியும்
அவள் மண்டமர் மருள்விழி மருந்து கொடு ஒற்றும்.

====================================================
15.02.2015

சனி, 10 நவம்பர், 2018

ரஜனி விட்ட அம்பு

ரஜனி விட்ட அம்பு
===========================================ருத்ரா


திரைப்படங்கள்
வெளிவரும்போதெல்லாம்
அந்தக்குளத்தில்
கல்லெறிந்து விளையாடும்
அரசியல் இது.
இப்படி பேனர்கள் கிழிப்பது..
மக்கள் மனம் புண்பட்டது என்று
மக்களையே கலவரங்களால் புண்படுத்துவது..
சென்ஸார் என்ன சென்ஸார்
நாங்கள் தான் சென்ஸார் என்று
இதை வெட்டு
அதை நீக்கு
என்று
கண்ணில் காணுவதை எல்லாம்
அடித்து நொறுக்குவது...
ப்ரொஜெக்டர் இல்லாமல்
இப்படி வீதியில் டெர்ர‌ரிஸம் எனும்
சினிமாவை அரங்கேற்றுவது...
............
இதைக்கண்டு
மனம் வெதும்பி
வில் வளைத்துவிட்டார் ரஜனி.
அம்பு வந்து விழுந்தது.
அலறிப் புடைக்கவேண்டியவர்கள் எல்லாம்
அலறி புடைத்து விட்டார்கள்.
மயிர் பிளக்கும் வாதங்களால்
டிவி ஊடகங்கள்
விவாத பற்சக்கரங்களைச்
சுழற்றி
சொற்களை கசக்கிப்பிழிந்து
சாறு பிழிந்து கொண்டது
தங்கள் தங்கள் ரேட்டிங்குக்கு.
"என்னங்ணா" பாணியில் கூட‌
விஜய் இங்கே குரல் கொடுக்கவில்லையே!
இதிலிருந்து
உங்களுக்கு புரியும்.
கண்ணுக்குத்தெரியாத ஹிட்லரின்
நறுக்கு மீசையும் உருட்டு விழிகளும் தான்
இங்கே ஒரு
ஹோலோகிராபி படம் காட்டுகிறது என்று.
இந்த ஹிட்லர் மார்க் பிராண்டில் தான்
இங்கே
ஜனநாயக பிரியாணி பொட்டலங்களும்
குவார்டர் கட்டிங்குகளும்
போணி ஆகிறது என்று.
கமல்களே!
ரஜனிகளே!
விஜய்களே!

வசனங்களும் "டீசர்"களும்
இங்கே வெறும் சோளக்காட்டு
பொம்மைகள் தான்.
அரசியல் இல்லாத ஒரு அரசியலின்
கூட்டணிக்கு
கூட்டு சேரும் தருணம்
உங்களுக்கு வந்திருக்கிறது.
ஒரு படத்துக்கு பூஜை போடுவது போல்
நெருங்கி வரும்
இந்த தேர்தலுக்கும்
ஒரு பூஜைபோட்டுவிடுங்கள்.
மக்களின்
விழி திறக்கும்!
விடிவு பிறக்கும்!

======================================================









மணல் சிற்பம்

மணல் சிற்பம்
==================================ருத்ரா இ பரமசிவன்

தூரத்து அலைகளின் ஒலி
கூர்மை தீட்டி
உளி எடுத்துக்கொடுத்தது.
அவன் விரல்களும் கைகளும்
மணலுக்குள் வாய்பிளந்து
ஊட்டியது..
உருவத்தை.
வடிவத்தின் செதில்களை.
அவள்
எப்படி சிரித்தாள்?
எப்படியோ சிரித்தாள்!
மணலின் வைரத்துளிகளோடு
அவன் போராடினான்
அந்த சிரிப்பை உயிர்ப்பிக்க.
அந்த சிரிப்போடு
கொத்தாக குலையாக‌
முந்திரிக்கொடியின் பின்னல் வைத்து
இனிப்பின் மின்னல் தெறித்ததே!
கன்னம் குழிய...
அவள் சிரித்தாளே!
பௌர்ணமிக்குள்
கருநாவல் பழம் எனும்
அமாவாசைப்பிஞ்சை பதித்தது போல்..
அந்த குழிக்குள்
கோடி சூரியன்கள் இருட்டாகின.
பளிங்குத்தருணங்கள்
வழுக்கி வழுக்கி உருண்டன.
அதை எப்படி கொண்டுவருவது?
மணல் சிப்பங்களில்
அவன் அளைந்து கொண்டேயிருந்தான்.
"கிச்சு கிச்சு தாம்பாளம் கியா கியா தாம்பாளம்"
விளையாடிக்கொண்டிருந்தான்.
அது பிடிக்குள் வரவில்லை.
அலை இரைச்சல்கள்
அவன் அருகில் வந்து வந்து
 நண்டுக்குழிககளாய்
வதம் செய்தது
புற்று நோய்போல் பொதிந்து நின்று
கற்பனையால்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கொன்றது.
சிரிப்பு "உருப்"படவில்லை.
சிற்பத்தின் மற்ற உருவம்
அழகை அப்படியே
அள்ளிக்கொண்டு வந்து விட்டது.
என்  சிற்பம்.
அவன் கணிப்புக்குள்
அது
இன்னும் சிரிக்க ஆரம்பிக்கவில்லை.
முழுமை அடையவில்லையே!
அவள் சிரிப்பு இன்னும் விடியல் காட்டவில்லையே.
என் சிற்பத்தை வெறித்துப்பார்க்கின்றேன்.
அந்த கண்கள் கொள்ளை அழகு.
கடல்கள் எல்லாவற்றையும்
குடித்துத்தீர்த்துவிடுகிற‌
தாகம் அதில் தெரிந்தது.
கன்னங்கள்...
மூக்கின் கூர்மை..
உலக சரித்திரங்களையே
தடம் புரட்டிவிடுகின்ற
ஒரு கோணம் அதில் புதைந்து கிடப்பதாய்
எனக்குள் பரபரத்தன அலைகள்.
கரும்பு வில் ஏந்தியவன் கூட‌
துரும்பாய் அல்லவா இங்கு கிடப்பான்!
ஆனால் இதழ்கள் உருவாகும் இடத்தில்
அந்த சிரிப்புக்கு ஏங்கும்
ஒரு மூளித்தன்மையே
அங்கு மூடியிருந்தது.
அதைக்கண்டதும்
குபீரென்று ஒரு சிரிப்பு என்னிடம் பொங்கியது.
சிரிப்பு சிரிப்பு சிரிப்பு..
இந்த அண்டமே இரு உதடுகளாய் பிளந்து
சிரிப்பது போல்...அந்த சிரிப்பு.
ஆயிரம் ஆயிரம் விஸ்வரூபங்களையும்
விழுங்கித்தீர்த்துவிடும் சிரிப்பு..
அந்த சிற்பத்தில் என் கால்கள் அளைந்தன.
சிற்பம் சிதைய கலைத்து
நர்த்தனமிட்டுக்கொண்டே
நான் சிரித்துக்கொண்டே இருந்தேன்.
என் இந்த சிரிப்பு
"அந்த சிரிப்பை" தேடியது..

இப்போது ஒரே மணல் வெளி..
"ஏய் நில்! எங்கே ஓடுகிறாய்?
வா!மறுபடியும் விளையாடலாம்..."

அவள் சிரிப்பு மட்டும் கேட்டது.
இப்படி
என் சிற்பத்தைக் கலைத்துவிட்டு
கல கலவென்று சிரித்துக்கொண்டு ஓடுவாளே!
என் இதயங்களின் ரத்தங்களுக்குள் எல்லாம்
நயாகராவாய் பொழிந்து கொண்டேயிருக்கும்
அந்த சிரிப்பு.
எந்த உளி கொண்டு செதுக்குவது?
எங்கே அவள்?
ஆண்டுகள் ஓடி ஓடி உருண்டு விட்டன.
அலைகள்
ஹோ ஹோ ஹோ வென்று
சிரிக்கின்றன.

======================================================
15.02.2015






வெள்ளி, 9 நவம்பர், 2018

கடவுள் என்னும் கொசுத்தொல்லை.

கடவுள் என்னும் கொசுத்தொல்லை.
=====================================ருத்ரா இ பரமசிவன்.


தூங்க முடிவதில்லை.
ஒலிபெருக்கிகளில்
மின்சாரத்தொண்டைகளின்
ஒலிமழை.
அது என்ன‌
கடவுள் என்பது கொசுத்தொல்லையா?
காதுகளில் ரீங்காரம்.
மொழி புரியாத வேதம்போல்.
சட்டென்று தட்டினால்
கையும் தொடையும்
அடித்துக்கொண்டது தான் மிச்சம்.
அதற்குள்
இமை முகட்டில்
மூக்கு நுனியில்
இன்னொரு ஜெபகீதங்களின்
ரீங்காரம்.
பயப்படு
பயந்து கொண்டேயிரு.
அப்போது தான்
பஜனைப் பாடல் வழியே
நான் உனக்குள்
சுரங்கம் வெட்டுவேன்.
இது யார் பேசுவது?
இக்குரலை
ஆகாசத்திலிருந்து
யார் எறிந்தது?
டி.வி சீரியல்களிலும் கூட‌
அர்ச்சனைத்தட்டுகளும்
அர்ச்சகர்களுமே
கதாநாயகர்கள்.
கடவுளே
வானத்திலிருந்து எறிந்த கேள்வி இது!
கடவுள் என்பது எது?
தலையில்
விண்கல் விழுமோ என்று
ஓராயிரம் கவலையாய் அது.
அடுத்த தடவை
சுநாமியின் நாக்கு
எத்தனை லட்சம் உயிர்களை
சுருட்டுமோ
என்று அடி வயிற்றுக் கலக்கமாய் அது.
பூகம்பக்கோட்டில்
நம் வீடும் வந்துவிட்டது.
அதனால் குளியலறை
கரப்பான் பூச்சியை
நசுக்கும்போதும்
காலின் கீழ் பூமி
ரிக்டர் ஸ்கேல் ஏழரையில்
ஒரு குலுங்கலா?
என்ற‌ தெய்வ அச்சம் அது.
சூரியன் கூட
வெப்பத்தை காறி உமிழ்ந்ததில்
இந்த தடவை
ஆயிரம் பேர் பலி!
தெய்வ குற்றத்தால்
வானத்துக்கே தீப்பிடித்து விட்டதோ
என்ற ஐயம் அது.
எறியப்பட்டது என்ன‌
அதைப் பார்க்கவும் தைரியம் இல்லை.
அதைத் தொடவும் தைரியம் இல்லை.
குலை நடுங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
"கடவுள் என்பது எது"
இது கேள்வியா? விடையா?
இரண்டுமே அச்சம் தான்.
கடவுளுக்கு
மனிதனிடம் அச்சம்.
மனிதனின் அறிவினால்

மனிதனுக்கு
கடவுளிடம் அச்சம்.
இன்னும் அவனிடம் மிஞ்சியிருக்கும்
அறியாமையினால்.

================================================
27.05.2015

கா..கா..கா...

கா..கா..கா...
====================================================ருத்ரா
(ஒரு உருவகக்கவிதை)




ஒரு காக்கை கரைந்து
கொண்டேயிருக்கிறது
சென்னைக்கோட்டையின்
அந்த உச்சியிலிருந்து.

அதன்
கத்துதலை தொடர்ந்து
காக்கைகள்
ஒவ்வொன்றாய்
வர ஆரம்பித்தன.

சில மின்கம்பத்தில்.
சில அந்த கட்டிடத்தின்
மற்ற முனைகளில்.

இன்னும் சில‌
ரெக்கைகளை அடித்துக்கொண்டு
வந்து கட்டிடத்தை
அப்பிக்கொள்ள‌த்தொடங்கின.
மின்கம்பத்து வயர்களில் எல்லாம்
கொத்து கொத்துக்களாய்
வந்து நின்றன.
இரைச்சல்கள் இரைச்சல்கள்..
காக்கைகளின் பாப் மியூசிக்
அங்கே அற்புதமாய் இருந்தன.
அவ்வபோது
வானத்தில் லேசாய் உறுமும்
இடிமுழக்கம்
ட்ரம் ஓசைகள் ஆயின.
காக்கைகள் ஆயிரக்கணக்கில்.
சுற்றி முற்றி பார்த்தால்
காக்கை ஏதேனும் இறந்து கிடக்கிறதா
என்று பார்த்தால்
ஒன்று கூட அப்படி எதுவும்
இறந்து அங்கே தொங்கவில்லை.
அப்படி என்றால்
ஹிட்ச்காக் படம் "பெர்ட்ஸ்"
அங்கே ஓடிக்கொண்டிருப்பது போல‌
எப்படி இப்படி
காக்கைகள்
குவிந்துகொண்டேஇருக்கின்றன?
ஏதோ அவற்றின் இனத்தில்
ஒன்று
இறந்து தான் போய் இருக்கவேன்டும்?
எங்கே அது?
தூரப்பார்வையில்
அந்த சென்னைக்கோட்டைக்கட்டிடத்தை
உற்றுப்பார்த்ததில்
எனக்கு ஒரு தோற்றம்.
அந்தக்கட்டிடம்
ரெண்டு பக்கமும்
கம்பீரமாய் பறக்கும் ரெக்கை மாதிரி
நீண்டு பரந்து நிற்குமே !
ஆனால்
இப்போது அது அப்படி இல்லையே.
ரெக்கை பிய்ந்து
தலையும் தொங்கிக்கிடப்பது போல்
தெரிந்தது.
உள்ளே களையில்லை
ஒளியும் இல்லை.
உயிரும் இல்லை தான்
போலிருந்தது.
இவ்வளவு காக்கைகளும்
அந்த கட்டிடத்தில்
அது மரித்துக் கிடப்பதை
புரிந்துகொண்டனவா?
இத்தனைக்கூட்டமும்
இத்தனை இரைச்சல்களும்  கூச்சல்களும்
நாளைய விழியல்களா?
இவை இரங்கல்களா? எழுச்சிகளா?
அந்த காக்கைகள்
ராட்சசப்பறவைகளின் கூட்டமாய்
தன்  இறக்கைகளைக்கொண்டு
வானத்தையே மறைத்தது.
போக்குவரத்து உறைந்து போய் இருந்தது.
காவலர்களின் முயற்சியால்
கொஞ்சம் கொஞ்சம் அது
நகர ஆரம்பித்தது.
காக்கைகளின் கூட்டம் மட்டும்
கருங்கடல் அலைகள் போல‌
எங்கு பார்த்தாலும்
விம்மி விம்மி பறந்தன.
"..கா கா கா.."
"கா..கா..கா"
"கா..கா..கா"
அந்த அவலங்களின் கூச்சல்களுக்கு
அந்த சபையில்
மேசை எல்லாம் தட்டத்தெரியாது.

===============================================================





வியாழன், 8 நவம்பர், 2018

அலை

அலை
===============================================ருத்ரா

அலையா? கடலா?
எது நீ சொல்?

முட்டாளே!
ஒன்று தானே இன்னொன்று.
ஒன்றில்லாமல் இன்னொன்றில்லை.
ஹா!ஹா!ஹா!

யாரை ஏமாற்றுகிறாய்?
நீ
காதலா? பெண்ணா? சொல்!

இரண்டும் தான்.

அடிப்பாவி!
என்ன ஏமாற்று வேலை.
பெண்களையெல்லாம் தேடினேன்..பார்த்தேன்.
அங்கே காதல் இல்லை.
காதலையெல்லாம் தேடினேன்...தேடினேன்
அங்கே ஒரு மூளிவானம் தான் தெரிந்தது..

அடி முட்டாளே!
எங்காவது ஒரு இதயம் துடிக்க‌
கேட்டிருக்கிறாயா?
அந்த இதயமாய் நீ ஆகியிருக்கிறாயா?
அந்த இதயத்துக்குள்ளும்..இதயத்துக்குள்ளும்
ஆயிரம் ஆயிரம்
ரோஜா இதழ் அடுக்குகளாய்
உணர்ந்து களித்து இலேசாய் ஆகியிருக்கிறாயா?
அது வரை
நீ கல் தான்.
அதுவும் கல்லறையை மூடிக்கிடக்கும்
கல் தான்.
உன் அருகே
ஒரு பச்சைப்புல்
உன்னைப்பார்த்து கேலியாய்
சிரிப்பதை புரிந்து கொள்ளும்
ஒரு மெல்லிய மின்னல்
என்று உன்னைத்தாக்குகிறதோ
அன்று
நீயே..காதலின்
கடல்.
நீயே..காதலின்
அலை.

==========================================================




புதன், 7 நவம்பர், 2018

ஓலைத்துடிப்புகள்.

ஓலைத்துடிப்புகள்.
===========================================ருத்ரா

"பெருங்கடற் கரையது சிறுவெண் காக்கை
துறைபடி அம்பி அகமணை ஈனும்"
......

ஐங்குறு நூற்றின் 168 ஆம் பாடல் இது.அம்மூவனார் பாடிய கற்பனை வளம் செறிந்த ஒப்பற்ற வரிகள் இவை..இதில் வரும் கடற்கரை காட்சியில் அடுக்கு அடுக்காய் சித்திரங்கள் விரிவது போல் காட்சியை நான் கண்டு களிக்கலாம்.வெள்ளைக்காக்காய் பார்த்தேன் என்றால் நம்மை மேலும் கீழும் பார்க்கும் இன்றைய தமிழர்கள் அப்படித்தான் பார்த்திருப்பார்களோ அம்மூவனாரை? ஆனால் அமெரிக்காவின் கலிஃபோர்னியா கடற்கரையில் உள்ள சீ கல் எனும் "அந்த சிறுவெண் காக்கைகளை" கூர்ந்து கவனித்திருப்பார் போலும்.யார் கண்டது ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் அங்குள்ள சிவப்புத் தமிழர்களே செவ்விந்தியர்களாக இருந்திருக்கலாம்.அந்த சிறுவெண் காக்கை கூடு கட்டும் இடம் "துறைபடி அம்பி  அகமணை" ஆகும்.கரையில் பழசாகிப்போன படகுகளை (அம்பி) அப்படியே விட்டு விடுவார்கள்.அதுவே துறை படி அம்பி ஆகும்.அதில் உள்ள குறுக்குக்கட்டைகள் அமர்வதற்கு உள்ளவை.அது தான் "மணை" எனப்படுகிறது.இன்றும் "மணை" என்றால் சாப்பிட மட்டும் அல்லாமல் காய்கறி அரியும் போதும்(அரிவாள் மணை) அமர்வதும் அதுவே தான்.இது மட்டுமா? வாழ்க்கையில் மங்கலம் தொடங்கும் மணமேடையில் கூட "மணையில்"தான் பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் மணையில் அமர்ந்து தான் தொடங்குகிறார்கள்.அந்த "அம்பி"மணையில் அவ்வளவு நுட்பம் இருக்கிறது."ஈனும்" என்பதும் கூட சிறுவெண் காக்கைகள் அங்கே தங்கள் இல்லம் தொடங்க கூடு கட்டி குஞ்சுகள் ஈனுவதை குறிக்கும்.பறவைக்கூடு தானே அதற்கு "அருமணை" (அரியதாக அங்கே கட்டப்படும் கூடு என்ற  பொருளில்) அம்மூவனார் எழுதியிருக்கலாமே.மனித வாழ்க்கையையே அந்த சிறு வெண் காக்கைக்கு ஏற்றி (வீடு.... உள்ளம் என்று பொருள் பட) "அக மணை" என்றல்லவா எழுத்தாணியைக்கொண்டு கீறியிருக்கிறார்.இங்கு மேலோட்டமாய் உள்ளடங்கி இருக்கும் மணை என்று உரை செய்தாலும் "அக நானூற்றின்" காதல் மணம் அந்த மணையில் அவற்றிக்கு கூடு கட்ட உந்து விசை ஆகி இருக்கிறது என்று "உள்ளுரையும்" அதில் உளது.படகுகள் இரு முனையும் கூராக இருப்பதால் அவற்றிற்கு அம்பு என்ற சொல் வழங்குவது நமக்கு இன்னும் வியப்பாக இருக்கிறது.கூராக கிழித்துச் செல்லக்கூடியவை "அம்பி" என சொல்லப்படுகிறது.அம்பு இங்கு "நீருக்கும்" ஆகி வரும் ஆகுபெயர் எனலாம்.தண்ணீர் என்ற சொல்லுக்கு அம்பு என்ற சொல் நமக்கு அப்பு (இடைப்போலி) என்றும் வழங்கப்பட்டிருக்கலாம்.வடமொழியில் அப்பு என்று ஆகியிருப்பதன் உட்குறிப்பில் தமிழின் தொன்மை நன்கு வெளிப்படுகிறது.
தமிழ்ச்சொல்லின் இந்த "அம்பியின்" அம்பு என்னில் தைத்தையே இங்கு சங்கநடைக்கவிதை ஆக்கியிருக்கிறேன்.



துறைபடி அம்பி பாயல் மறந்தன்ன‌
===================================================ருத்ரா

தன் பார்ப்பு தின்னும் தழல் குமிழ் தோலின்
கொடுவரி முதலை குடை தண் துறைய‌
குறிஎய்தி நெடுங்கங்குல் மடி தொலைத்து மாய‌
உடல் உயிர் தின்னும் உயிர் உடல் தின்னும்
பிணி தந்து கொளீஇ யாங்கு சென்றனை?
அம்பணத்தன்ன கவிழ் ஓமைப் புறத்து
அரிகுரல் குருகின் பரல் ஒலி ஒழுக்கம்
வேங்கை வரித்த திண்கால் ஓமை
அசைவுறு காலை முரண்தர முரலும்
அதிர் ஒலி ஆர்க்க சிறை சிறை படுத்து
அலமரல் செய்யும் அயற்சினை சேரும்.
அள்ளல் அடைசேர் இருங்கழிப் பால‌
துறைபடி அம்பி பாயல் மறந்தன்ன‌
ஞாழற்பூவின் பொன்பொறி சுணங்கு
மெய்யது பொள்ளி பொய்யது பூக்கும்.
புலம்பல் காலொடு புள் ஓர்த்து நின்று
என்று வருங்கொல்? இடமெது?தடமெது?
குறி நெடுங்கணக்கின் தொல் கேள் இஃது
குழைஇழையாடும் மழைக்கண் தோழி.




பொழிப்புரை
===================================================ருத்ரா


தன் பார்ப்பு தின்னும் தழல் குமிழ் தோலின்
கொடுவரி முதலை குடை தண் துறைய‌
குறிஎய்தி நெடுங்கங்குல் மடி தொலைத்து மாய‌
உடல் உயிர் தின்னும் உயிர் உடல் தின்னும்
பிணி தந்து கொளீஇ யாங்கு சென்றனை?


தான் ஈன்ற குட்டிகளை தானே தின்னும் இயல்புடையது முதலை. மேல் தோல் தீயினால் ஏற்பட்ட கொப்புளங்களைப் போன்றும் வரிகளைக் கொண்டதுமான மேல் தோலை உடைய முதலை மூழ்கி மூழ்கி குளிக்கும் ஆற்றுத்துறையை உடையவனாகிய தலைவனே.ஒரு நாள் அவன் வருவான் என செய்திக்குறி அனுப்பியும் இந்த நீண்ட நெடும் இரவில் வராமல் இருந்துவிட்டான்.தூக்கம் தொலைத்து நான் மாய்ந்து விட்டேன்.என் உடலை உயிர் தின்னுவது போலவும் உயிரை உடல் தின்னுவது போலவும் எனக்கு நோய் தந்து என்னை ஆட்கொண்டு எங்கு சென்றாய்? தலைவனை நோக்கி தலைவி கேட்பது போன்ற கூற்று இது.


அம்பணத்தன்ன கவிழ் ஓமைப் புறத்து
அரிகுரல் குருகின் பரல் ஒலி ஒழுக்கம்
வேங்கை வரித்த திண்கால் ஓமை
அசைவுறு காலை முரண்தர முரலும்
அதிர் ஒலி ஆர்க்க சிறை சிறை படுத்து
அலமரல் செய்யும் அயற்சினை சேரும்.

கடற்கரையில் உள்ள ஒரு காட்சி அங்கே விரிகிறது.அளத்தல்(முகவை) பாத்திரமான மரக்கால் எனும் அம்பணம் ஒன்றை கவிழ்த்துப்போட்டது போன்ற ஆமையின் முதுகுப்புறத்தில் அடிக்கடி விட்டு விட்டு குரல் எழுப்பும் நாரை (குருகு) ஒன்று நிற்கிறது.அது சிலம்பின் பரல் ஒலி போல் ஓசை எழுப்புகிறது.அந்த ஒழுங்கான ஓசை திடீரென்று முரண்பட்டு ஒலிக்கிறது.ஏனெனில் வேங்கை மரத்து பட்டை வரிகளைப்போன்ற அமைப்புடைய ஆமையின் உறுதியான கால்கள் நகர்வுற்ற பொழுது நாரை அவ்வாறு கூச்சல் இட்டது.ஆமை முதுகில் ஒரு நில அதிர்வு போல நிகழ்ந்த அந்த அச்சத்தில் சிறகை பட பட என்று அடித்துக்கொண்டு நாரை கலக்கம் அடைந்து அருகில் உள்ள ஒரு மரக்கிளையில் தஞ்சம் அடைகிறது.தலைவன் வராமல் விட்டது அவளுக்கு உள் மனத்தில் அப்படி ஒரு அதிர்வு ஏற்பட்டதை உட்குறிப்பாய் இக்காட்சி உணர்த்துகிறது.நரைக்கு தஞ்சம் கிடைத்தது போல் தலைவன் மீண்டும் அவளிடம் வந்து விடுவானா? அடுத்துவரும் வரிகள் அதை விவரிக்கின்றன.


அள்ளல் அடைசேர் இருங்கழிப் பால‌
துறைபடி அம்பி பாயல் மறந்தன்ன‌
ஞாழற்பூவின் பொன்பொறி சுணங்கு
மெய்யது பொள்ளி பொய்யது பூக்கும்.
புலம்பல் காலொடு புள் ஓர்த்து நிற்கும்.
என்று வருங்கொல்? இடமெது?தடமெது?
குறி நெடுங்கணக்கின் தொல் கேள் இஃது
குழைஇழையாடும் மழைக்கண் தோழி.

சேறு அடைந்த உப்பங்கழியின் பக்கம் சார்ந்த (இருங்கழிப் பால)அந்த‌ கரையில் நெடுநாளாய் கிடப்பில் கிடக்கும்(பழைய) படகு (அம்பி) தனக்கே உரிய நீரில் செல்லும் பாய்ச்சலை மறந்து கிடந்தாற்போல‌ தலைவி துயரம் தோய்ந்து கிடக்கிறாள்.அதனால் அதை தோழியிடம் இவ்விதம் கூறுகிறாள்.பொன் போன்ற மஞ்சள் நிற (கடற்கரையின்)ஞாழற் பூவின் படர்ந்த புள்ளிகள்  போன்ற தேமல் (இப்பசலை நோயில்)உடம்பு முழுதும் சிற்பம் செதுக்கியது போல் (மெய்யது பொள்ளி...பொள்ளி என்றால் செதுக்கி என்று பொருள்) பொய்மைப்பூக்கள் படர்ந்தாற்போல் தோன்றும்.அதனால் நான் காற்றின் ஒலியில் ஒரு புலம்பல் கேட்டு துன்புறுவேன்.வானத்தை வெறித்து பறவைகள் பறப்பதை கூர்மையோடு உற்றுநோக்கி என்னை ஆற்றிக்கொள்ளப் பார்ப்பேன். இருப்பினும் தோழி!அவன் மீண்டும் என்று வருவான்? எந்த இடத்துக்கு எந்த வழியில் வருவான்?என உன்னை அந்த இரவு சந்திப்பு அடையாளத்தின் நெடியதோர் கணிப்பைப்பற்றி மீண்டும் மீண்டும் கேட்டுக்கொண்டிருப்பேன் (தொண தொண வென்று).செவிகளில் ஆடும் அழகான குழையணிந்தவளே! குளிர்பார்வையால் என்னை களிப்பூட்டுவளே!.இப்படி கேள்வி கேட்பது தானே தலைவிகள் எனும் இந்த இரக்கத்துக்குரிய காதலிகளின் பண்டைய வழக்கமான கேள்வி (தொல் கேள்)கேட்கும் தன்மைகள்.

==========================

இந்த புயலுக்கு பெயர் வைப்போம் "கமல்" என்று .

இந்த புயலுக்கு பெயர் வைப்போம் "கமல்" என்று .
====================================================ருத்ரா


கமல்
ஸ்டார்ம் இன் ய டீ கப்
இல்லை தான்.
அவரது ட்விட்டர் படகு
கிராம சபைகளில்
நங்கூரம்
பாய்ச்சத்தொடங்கி இருக்கிறது.
அவருக்குப்பின்னே
திரளுபவர்கள்
பிக்பாஸ் விசிறிகளா?
இல்லை
இதையும் ஒரு பிக்பாஸின்
தொடர்காட்சியாக‌
நினைத்துக்கொண்டு
தலை காட்டுபவர்களா?
என்பதும் தெரியவில்லை.
தேவர் மகன் 2 ஐ
கையில் துருப்புச்சீட்டாக்கி
வைத்திருக்கிறார்.
ஊழலை எதிர்க்கவேண்டுமென்றால்
திராவிடத்தை அழிக்கவேண்டும்
என்கிறார்.
ஈழத்தமிழ் அலைவிரிப்பை
அவரது கருப்புச்சட்டையில்
பார்த்து சிலிர்த்தவர்கள்
ராஜபக்ஸேவுக்கு ஆரத்தி எடுத்தால் என்ன?
அவர் இனி திருந்தியவராக இருக்கமாட்டாரா?
என்கிற தொனியில்
பேசுவதைக்கேட்டு
அதிர்ந்து போனார்கள்.
இப்போது மக்கள்
அவருக்கு நம்பிக்கை ஓட்டு
போடக்கூடாது என்பதே என் விருப்பம்
என்கிறார்.
அவர் அறிவுஜீவி எனக்காட்டிக்கொள்வதில்
நமக்கு எல்லாம் ஒரு மகிழ்வு தான்.
தமிழ் நாட்டின் கூர்மையான‌
அரசியல்
தமிழும் திராவிடமும் தான்.
சமஸ்கிருதத்தின் அந்த நாலுவித உச்சரிப்பு
இல்லாமலேயே
உலகத்தமிழ் செம்மொழியாய் இருப்பது
தமிழ் தான்.
இதிலும் அவர் குழப்ப இசம் வெளிப்பட்டு
தமிழை தமிழர்கள்
சுருட்டி கொஞ்சம் கக்கத்தில்
வைத்துக்கொண்டால் என்ன‌
என்று கூட கேட்கலாம்.
திராவிட படுதா(திரை)வை மூடி
நாடகமேடையை விட்டு இறங்கியவராய்
பேசத்தொடங்கி விட்டார்.
ஊழல் எதிர்ப்பு என்பது
திராவிட எதிர்ப்பு அல்ல.
இரண்டையும் ஒன்றாய் காட்டி
மத்தாப்பு கொளுத்துவதைத் தான்
மதத்தை அரசியலாய் குத்தகைக்கு
எடுத்தவர்கள் பேசிவருகிறார்கள்.
அவர்களின் "கருவி"யாய்
அவர் ஆகவில்லை என்கிறார்.
நான் குழலும் இல்லை ஊதுகுழலும் இல்லை
கருவி...
மக்களின் கருவி என்கிறார்.
மைய அரசின்
மக்கள் எதிர்ப்புக்கொள்கையையெல்லாம்
தையா தக்கா என்று குதித்துக்கூச்சல் போட்டு
எதிர்க்கும் வன்முறையுடையது
எனது அரசியல் "மய்யம்"அல்ல என்கிறார்.
போராட்டத்தை கொச்சைப்படுத்திக்கொண்டு
அவர் எந்த போராட்டத்தை
நடத்தப்போகிறார்?
பிக் பாஸுக்குள்
நடிப்பவர்கள் வேண்டுமானால்
எலிமினேட் ஆகலாம்.
பிக்பாஸை இயக்குபவரும் கூட‌
எலிமினெட் ஆகலாமா?
ஆம்.
அது தான் கார்பரேட் அரசியல்.
தமிழைக்"கருவி"க்கோண்டு
திராவிடத்தைக்"கருவி"க்கொண்டு
அவர் எந்த மக்களின் கருவி
என்பது தான்
அவர் தன்னைச்சுற்றி மூடியிருக்கும்
மெல்லிய‌ சல்லாத்துணி என்கிற‌
ஐயம் அல்லது குழப்பம்.
இந்த மூட்டங்களைக்கலைத்த‌
"கலை"ஞனாக‌
மாற்றங்களின் புயலாக‌
அவர் உலா வரவேண்டும்.
திரை ஜிகினாக்களின்
நிலாவாக அல்ல!

================================================================



செவ்வாய், 6 நவம்பர், 2018

விஜய் எனும் பிரளயம்.

விஜய் எனும் பிரளயம்.
===============================================ருத்ரா

விஜய்யின்
சர்கார் பட அலைகள்
ஆயிரம் இமயங்களை விழுங்கி
ஆர்ப்பரிக்கின்றன.
இவரிடமிருந்து
வருங்கால சினிமா
எத்தனை
ரஜனிகளை வேண்டுமானாலும்
தோண்டி எடுக்கலாம்.
மாஸ் சினிமாவின்
கிம்பர்லீ சுரங்கம் விஜய்.
அந்த கள்ள ஒட்டு எனும்
ஒற்றைவரி
இயக்குனர் புயல் முருகதாசுக்கு
வெறும் துரும்பு.
இந்த துரும்பைக்கொண்டு
மதிப்பிற்குரிய அந்த எழுத்தாளர்
அந்த பிரம்மாக்களையே அசைத்துவிடும்
ஒரு திரைப்படைப்பை
இவர் தந்தது போல்
அவர் தந்து விடமுடியுமா?
இருப்பினும் கொடுக்கவேண்டிய‌
சிம்மாசனம்
அவருக்கு தரப்பட்டது
முருகதாசு அவர்களின்
முதிர்ச்சியை காட்டுகிறது.
சினிமாக்கதைகளுக்கு
நதி மூலம் ரிஷி மூலம் பார்ப்பது
யாரோ எப்போதோ
கடலில் கரைத்த பெருங்காயத்துக்கு
காப்புரிமை கேட்பது போல் தான்.
உண்மையான மூலக்கதை
நம் "வாக்காளர் பட்டியல் தான்"
இறந்தவர் உயிர்ப்பதும்
உயிர்த்தவர் இறப்பதும்
அங்கு தானே!
விஜய் அவர்களின் நடிப்பு
வெறும் மசாலாத்தனம் இல்லை.
அவரின் ஒவ்வொரு மேனரிசமும்
நம் ஜனநாயகத்தின்
இருட்டு மூலைகளை
தகர்த்து எறியும் வீச்சாக
வெளிப்படுகிறது.
ஓட்டு போடும் கைகளின் ஒவ்வொரு
பச்சை நரம்பும்
சிவப்பு யாழில் எரிமலைகளை
மீட்டும்.
அங்கே இங்கே
சில தொய்வுகள் இருந்தபோதும்
மொத்தமாய்
ஒரு எழுச்சி இங்கே
பிடறி சிலிர்த்து நிற்கிறது.
கார்பரேட் எனும் கோட்டு சூட்டுக்குள்
பச்சைக்கசாப்பு கத்திகள்
செருகப்பட்டிருப்பதே
நம் சமூக பொருளாதாரம்
எனும்
மிகக்கசப்பான உண்மை
நம் முகத்தில் காறி உமிழ்கிறது.
இதை எடுத்துக்காட்டும்
விஜய்
ஒரு தளபதி அல்ல..
தளபதி தளபதி தளபதி....
ஆம்...
நூறு தளபதி!

===================================================


திங்கள், 5 நவம்பர், 2018

ஓலைத்துடிப்புகள்


ஓலைத்துடிப்புகள் =======================================================ருத்ரா

 சங்கத்தமிழின் தமிழ் எழுத்துக்களின் நாடி நரம்பாய் சுடர்ந்து நின்றவன் கபிலன். அவன்   பாடிய குறிஞ்சிப்பாட்டில் ஒரு நாள் நுழைந்தேன். சொல்லின் அழகு சொட்டும் வரிகளின் காடு அது.தலைவன் தலைவி ஒலி கல் பூ உயிர் புள் மலை மண் என எல்லாவற்றிலும் மின்னலின் ஒரு சாந்து பூசி கட்டியிருந்தான் அந்தப் பாட்டுக்கோட்டையை.அதில் "கல்" "உயிர்" என்ற இரு சொற்களை அவன் ஆண்ட விதம் என்னை அப்படியே கட்டிப்போட்டது. இவற்றிற்கு"ஒலி" என்ற பொருள் நம் சங்கத்தமிழில் வழங்கியிருப்பது கண்டு நான்வியந்து போனேன்.இந்த "வேர்" வழியே நாம் நம் தமிழ் தொன்மை பற்றி ஆழமாய் இறங்கி ஆராயவேண்டும். வியப்பு மேலிட தமிழ்ச்சொல் அழகு கண்டு கீழே கண்ட தமிழ்ச்சங்க நடை செய்யுட்கவிதையை "அவன் அவிழ் ஒரு சொல் "என்ற தலைப்பில்   எழுதியுள்ளேன்.

அவன் அவிழ் ஒரு சொல்
=================================================ருத்ரா இ பரமசிவன்.

குரூஉ மயிர் யாக்கையின் கரடி உரியன்ன‌
நெடுங்கருப் பெண்ணை பழுனிய பைங்காய்
நுங்கின் இழிநீர் படர் தந்தாங்கு
பளிங்கின் சுனைநீர் உகுக்கும் கல்லிடை.
பசிய அடுக்கமும் கான் பொதி ஒடுக்கமும்
நெடிய ஓங்கலின் நிரல் காட்டும் பொதிகை
அண்ணிய குன்றன் அகலம் தோஒய்
நரம்பின் புன்காழ் முடுக்கிய பண்ணின்
நளிதரு இசையில் நுடங்கும் மயங்கும்
அற்றை முற்றத்துப் பால்பெய் திங்களில்.
கல்லின்று கல்பு உயிரின்று உயிர்பு
கனைகுரல் ஓரும் கண்புதைத்து மாயும்.
அவன் அவிழ் ஒரு சொல் விசும்பு  தூஉய்
எல்லிய திசைகள் ஆர்க்கும் கலிக்கும் .
புல்லிய அரிபரல் பண்ணிய ஓடை
புதல்நீவி என் இறைவளை நெகிழ்க்கும்.
ஊழ் ஊழ் தலைஇ கூழ்தலை ஒக்க‌
மண்ணின் பிளந்து வித்திய காட்டும்.
இடி உமிழ்பு இரும்பிழி வானம்
இயைந்தவர் என்றுகொல் எதிர்வரும் ஆங்கண்
நின்றுகொல் பொழுது தின்னும் நிணமாய்
கான்றல் பூ காந்தள் விரி இணர்
காட்டும் அழலிடை அவிர்பாகத்தன்ன‌
ஆவியுள் ஆவி ஒளிக்கும் வேகும்.
நோதல்மன் என்செயும்  முயங்கு இழைத்தோழி.

=====================================================


பொழிப்புரை
=====================================================


குரூஉ மயிர் யாக்கையின் கரடி உரியன்ன‌
நெடுங்கருப் பெண்ணை பழுனிய பைங்காய்
நுங்கின் இழிநீர் படர் தந்தாங்கு
பளிங்கின் சுனைநீர் உகுக்கும் கல்லிடை.
பசிய அடுக்கமும் கான் பொதி ஒடுக்கமும்
நெடிய ஓங்கலின் நிரல் காட்டும் பொதிகை
அண்ணிய குன்றன் அகலம் தோஒய்
நரம்பின் புன்காழ் முடுக்கிய நுண்சுரம்
நளிதரு இசையில் நுடங்கும் மயங்கும்
அற்றை முற்றத்து பால்பெய்த் திங்களில்.


குட்டை மயிர்களால் ஆன உடம்பை உடைய கரடியின் தோல் போர்த்தது போல் இருக்கும் நெடிய கருப்பு பனைமரத்தில் விளைந்த‌ பசுங்காயின் நுங்கு உரித்தபின் அதில் கசியும் நீர்போல அந்த பாறைகளிடையே பளிங்கு போன்ற சுனைநீர் இழைந்து கொண்டிருக்கும்.பச்சைப்பசேல் என்ற மலைத்தொடர்களும் அவற்றின் ஒடுக்கங்களான சரிவுகளின் இடுக்குகளும் அடர்ந்த‌ காடுகள் பொதிந்து கிடக்கும்.நெடியனவாய் ஆனாலும் உயர்ந்த மலை உயரங்களால் அவை வரிசையாய் அமைந்து "பொதிகை"என அழைக்கப்படும்.அந்த மலையின்
அருகே உள்ள‌ ஒரு சிறு மலையின்தலைவன் மீது காதலில் நான் கட்டுண்டபோது அவன் திரண்ட மார்பில் தோய்ந்து கிடப்பேன்.அன்றொரு நாள் அந்த முற்றத்தில் பால் போல் நிலவு பொழிய யாழின் மெல்லிய நரம்பின் இழையில் முறுக்கேற்றி இசைக்கப்படும் நுட்பமான பண்ணில் குழைவுற்று மெல்லசைவுகளோடு மயங்கிக்கிடப்பேன்.


கல்லின்று கல்பு உயிரின்று உயிர்பு
கனைகுரல் ஓரும் கண்புதைத்து மாயும்.
அவன் அவிழ் ஒரு சொல் விசும்பு  தூஉய்
எல்லிய திசைகள் ஆர்க்கும் கலிக்கும் .
புல்லிய அரிபரல் பண்ணிய ஓடை
புதல்நீவி என் இறைவளை நெகிழ்க்கும்.
ஊழ் ஊழ் தலைஇ கூழ்தலை ஒக்க‌
மண்ணின் பிளந்து வித்திய காட்டும்.

கல்லிலிருந்து ஒலிக்கும்.உயிரிலிருந்தும் ஒலிக்கும்.என்ன அந்த நுண்ணொலி? அந்த ஒலிக்கற்றைகளை உற்றுப்பார்த்துக்கேட்டு கண்கள் மூடி கனவுகளில் மறைந்து கிடப்பேன்.ஆம்.அது அன்று அவன் என்னை நோக்கி அன்பொழுக கூறியது. மடல் அவிழ்ந்த மலர் போல் வந்த சொல் அல்லவா அது விண்ணெல்லாம் பரவி அச்சொல் வெளிச்சமாய் எல்லா திசைகளிலும் எதிரொலிக்கும்படி அதன் துடிப்பு ஒலிகள் கேட்கும். சிறு சிறு கூழாங்கற்களை உருட்டிச்செல்லும்  நீரோடை விட்டு விட்டு ஒலித்து சில குரல் பிஞ்சுகளை தூவிவிடும். அப்போது அது கரையோரத்து புல் புதர்களை  வருடிச்செல்வதைக் கண்டு நான் காதல் நினவில் மெய் நெகிழ்ந்து போக என் முன் கை வளையல்கள் கழன்று  விழும். ஒவ்வோரு பருவத்தேயும் பயிர் செய்யும் காலச்சுழல்களில் அந்தந்த பருவத்திலும் தலைநீட்டும் பயிர் நாற்றுகளிலும்  விதைக்கப்பட்ட வித்து மண்ணைப்பிளந்து ஒலித்துக் காட்டுவது இந்த உயிரொலியே.அவன் விதைத்த சொல் இதோ இந்த மண்ணின் இதயத்துள்ளிருந்தும் ஒலிக்கும்.


இடி உமிழ்பு இரும்பிழி வானம்
இயைந்த போன்ம் அக்குரல் ஓப்பும்
நாள் ஈரும் வாளது கூர்முள்
என்றுகொல் மலர்தலை சீர்க்கும்?
நின்றுகொல் பொழுது தின்னும் நிணமாய்
கான்றல் பூ காந்தள் விரி இணர்
காட்டும் அழலிடை அவிர்பாகத்தன்ன‌
ஆவியுள் ஆவி ஒளிக்கும் வேகும்.
நோதல்மன் யானே முயங்கு இழைத்தோழி.

இடி முழங்கி அடர்மழை பிழியும் வானமாய் இயைந்தது போல் அக்குரல் என்னை கவர்ந்து கட்டுப்படுத்தும்.அப்போது ஒரு நாள் கழிவதும் வாள் போல்  அறுத்து வதை செய்யும்.அந்த கூரிய முள் எப்போது எனக்கு மென்மலராய் விரிந்து என்னைச் சீர் ஆக்கும்? அது வரை காலம் என்னைத் தின்னும் மாமிசமாய்க் கிடப்பேன்.காந்தள் மலர் கூட வெம்மை வறுக்கும்  பூவின் கொத்துகளாய்  இலங்கும்.அதன் அனல் என்னை அவித்துவிடும். உயிரை உறையாக்கி உள் உயிர் ஒன்றில் நான் ஒளித்த போதும் என்னை இந்த வேக்காடு அகலாது. அன்புத் தோழியே நீ அணிந்திருக்கும் உன் அணிகலன்கள் கூட உன்னோடு ஊடல் செய்தது போல் தான் விலகி விலகி எனக்கு தெரிகிறது. இப்போது என் துயர்தனை நீ அறிவாய்.


=======================================================

சொற்பொழிவு

சொற்பொழிவு





சொற்பொழிவு
=============================================ருத்ரா

கவலைகளை
என்னிடம் தாருங்கள்.
கனவுகள் ஆக்கித்தருவேன்.
அதைக்கொண்டு
எதையும் நீங்கள் தாண்டமுடியும்.
புனித வசனங்களை
புடம் போட்டுத் தருவேன்.
மந்திரங்களை
எச்சில் படுத்தித்தருவேன்.
அதை நக்கி
இந்த பேய் பிசாசுகள் பசிதீரும்.
நீண்ட நாக்கும்
கோரைப்பல்லும்
உங்கள் தலையணையில்
உங்களோடு படுக்கவே அஞ்சும்.
செப்புத்தகடுகளில்
வட்டங்களும் கோணங்களும்
கட்டங்களும்
உங்களை இறுக்கிக் கெட்டியாக பிடித்துக்கொள்ளும்.
அப்புறம்
கனக மழை தான்.
பதினஞ்சு அடுக்கு கட்டடங்கள் தான்.
பூரண கும்பத்தில்
மாவிலைகள் குத்தி நிற்க‌
மாடுகள் கொம்புகளை ஆட்டிக்கொண்டு
உங்கள் படுக்கையறைக்கு வரும்.
ஜன்னல் கம்பிகளில் எல்லாம்
லட்சுமி கடாட்சம்.
நாராயண சொரூபம்.
ஹிரண்ய கர்ப்பம்.
தங்கப்பாளங்களில்
உங்கள் முதுகெலும்பை
புதிதாய் உருக்கி செய்து மாட்டிக்கொள்ளலாம்.
நம்புகள்.
விசுவாசம் கொள்ளுங்கள்.
விசுவாசமே விசுவரூபம்.
குருக்ஷேத்திரத்தின்
ரத கஜ துரகபதாதிகளோடு
சர்ப்பவியூகங்கள்
உங்கள்
மண்டையின் "மெடுல்லா ஆப்லாங்காட்டாவில்"
ரங்கோலிகள் போடும்போது
தீர்வு மின்னல் பளிச்சிடும்.
உள்ளங்கை ரேகையில்
சக்கரம் காட்டும் ரேகைகள்
உங்களை உயரமான நாற்காலியில் உட்கார்த்தும்.
நினைத்தது நடக்கும்.
நடப்பதை உள்ளம் நினைக்கும்.
"ராஜ குஹ்யம்" இது.
இந்த ரகசியம்
உன் காதுகளுக்கு மட்டும் ஓதப்படும்.
வர்ணங்களில் உயர்ந்த வர்ணம்
உன் செவிப்பறைகளுக்கு உண்டு.
இந்த‌
ஷீர ஸாகர ஸயனத்தை
சேவித்துப்பாருங்கள்.
யோகம் என்றால் எல்லாம் ஒன்றாய் ஆவது.
யோஹம் என்றால் இல்லாதது இருப்பது அல்லது கிடைப்பது.
ஆத்மா இருந்தால் தான் ஆத்மி.
மிருகங்களுக்கு இருப்பது ஆத்மா இல்லை.
அது "ம்ருக்யம்"
ஆனால்
உயிரின் அச்சு தான் நிழல்.
உயிரின் நிழல் தான் ஆத்மா என்ற சிந்தனை
உயர்வான சிந்தனை.
அதற்குள்
கத்தி இல்லை ஈட்டி இல்லை
துப்பாக்கிகள் இல்லை.
ரத்தம் சதையின் தீண்டல் இல்லை.
கம்பை எடுத்தாலும்
அதை ஒடித்து எரித்தாலும்
விழும் நிழல் தான் ஆத்மா.
ஆனால் அந்த நிழலைக்காட்டும்
கீதையின் ஆற்றில் நிழல் காட்ட நிறுத்தியிருப்பது
ரத்த விருட்சங்கள்.
மரணக்காடுகள்.

"அன்யே த்வ ஏவம் அஜானந்தஹ ச்ருத்வா அன்யேப்ய உபாஸதே
தே அபி ச அதிதரந்த ஏவ ம்ருத்யும் ச்ருதிபராயணாஹ.."
கீதை 13.25
(க்ஷேத்ர க்ஷேத்ஜ்ஞ விபாக யோகம்)

நீ உன் சேவியை நீட்டிவிட்டுக்கொண்டு
இதைக் கேளாமல் அறியாது கிடந்தாலும் கவலையில்லை.
உன் காதுக்குள் அதுவே விழுந்துவிடும்.
அது உன்னைக்குடைந்து குடைந்து
அந்தக்குகைக்குள் தள்ளிவிடும்; கவலற்க.

ஆம்.
மரணம் தான்.
ஆனால் அதற்குப்பெயர்
மரணத்தை கடந்து..என்று பெயர்.
மரணத்தைக்கடந்த மரணம்.
அல்லது
இந்த மரணப்பையைக்கூட‌
ஒரு கர்ப்பப்பை என்று உருவகித்துக்கொள்.
இந்த பை கிழிந்து
இன்னொரு பைக்குள் போய் விழுவதை
கற்பனை செய்.

மரணத்தை கடப்பது என்பது என்ன?
மரணம் அடைவதே அது?

எப்படியோ
அம்புகளை கூர் தீட்டு.
குருதியை பருக கொடுத்து
மரணத்தை
தாக சாந்தி செய்து கொள்.

யுத்தகளத்து சத்தங்களின் சந்தம் எல்லாம்
மரணம்.மரணம்.மரணம் தான்.
மரணம் தவிர வேறில்லை.
கிருஷ்ணன்
பாஞ்ச ஜன்யம் ஊதிச்சொன்னாலும் சரி.
சங்கரர் அதை
பாஷ்யமாக்கித் தந்தாலும் சரி.

மரணத்தைக்கண்டு அஞ்சாதே.
அப்போது தான்
யுத்தத்தைக்கண்டு அஞ்சமாட்டாய்.

மனிதனுக்கு மனிதன் சத்ரு ஆகுமுன்னமேயே
மனிதனுக்கு சத்ருவே யுத்தம் தான்
என்பதை தவிர‌
மற்றைதையெல்லாம்
நீ புரிந்து கொள்.
அதுவே கீதை.
அது மட்டும் தான் கீதை.

தர்மத்தின் வாழ்வுதன்னை
சூது கவ்வும் என்பதெல்லாம்
விஷ சாக்லேட்டை சுற்றியிருக்கும்
ஜிகினா பேப்பர்.


================================================ருத்ரா

தீபாவளி

தீபாவளி
=============================================ருத்ரா

வெடித்தால் தான் சிறுவருக்கு தீபாவளி
இனித்தால் தான் உண்போருக்கு தீபாவளி
பட்டு தான் பெண்களுக்கு தீபாவளி.
"படங்கள்" தான் விடலைகட்கு தீபாவளி.

தொலைகாட்சியில் தொலைவதுவும் தீபாவளி.
தொலைந்தபின்னே தேடுவதுவும் தீபாவளி.
தீப்பட்ட புண்ணும் கூட தீபாவளி.
தீபாவளி மருந்தும் கூட தீபாவளி.

ரெண்டுவாங்கி மூணுகிடைக்கும் தீபாவளி.
விடியும் வரை கடைகள் எல்லாம் தீபாவளி.
நாளை எனும் விளிம்பு வரை தீபாவளி.
விடிந்து விட்டால் முடிந்துவிடும் தீபாவளி.

லட்டு மைசூர் பாக்குகளும் தீபாவளி.
பிட்டு தின்றால் முடிந்துவிடும் தீபாவளி.
பட்டாசுகள் வெடித்தன.பூவாணங்கள் தெறித்தன.
காகிதக்குப்பைகளே வாசல்தோறும் கோலங்கள்.

கிளறிப்பார்த்தோம் சலித்துப்பார்த்தோம்.
கிண்டி கிண்டித் தேடிப்பார்த்தோம்.
கிடைக்கலை.கிடைக்கலை எங்கணுமே கிடைக்கலை.
நரகாசுரன் பிணங்கள் அங்கு எங்கணுமே கிடைக்கலை.

===============================================================




ஞாயிறு, 4 நவம்பர், 2018

முணு முணுப்புகளாய்....

முணு முணுப்புகளாய்....
=============================================ருத்ரா

படிக்கவேண்டாம்
இது கவிதை.

இதயம் சில்லு சில்லுகளாய்
உடைந்த போதும்
அதன் ஒவ்வொரு கோணத்தையும்
திருப்பி திருப்பி
கலர் காக்டெயில் கனவுகளை
கண்களில் பதியவிடும்
இடுக்குகள் நிறைந்த‌
அடுக்குகள் அடர்ந்த வனப்பகுதி
கவிதை.

கையில் காசு வாயில் தோசை
என்று பழக்கப்பட்ட‌
வியாபார நெடிகளுக்கு
எத்தனையோ ஒளியாண்டுகள்
விலகி நிற்கும்
ஒளித்திட்டுகள்
கவிதை.

கற்பனை விண்கோள்
ஒளிவேகத்தையே முறித்துப்போகும்
கூர்வேகம் உடையது
கவிதை.

அப்புறமும்
மொக்கை என்று
உதடு பிதுக்குவீர்கள்.
கவிதைத்தீ
பனிக்கண்டத்தையும்
உப்புக்கண்டம் போட்டு
உள்ளத்துக்குள்
கூறு கட்டும்.

குத்தாட்ட ஜிகினாக்களின்
புழுதி மண்டலம்
இங்கே
புறமுதுகிட்டு ஓடிவிடும்.

பிள்ளையார் காப்பு முதல்
செப்பு வைத்து வரிசையாய்
செய்யும்
வார்த்தைகளின் சின்ன விளையாட்டு
அல்ல கவிதை.

இதற்கு வாசல் தாழ்வாரம்
பூஜை அறை
படுக்கை அறை
அடுப்பாங்கறை
புழக்கடை
என்ற வரிசையெல்லாம்
கிடையாது.
நுழையும்போதே
நமக்கான பாடை கொள்ளிச்சட்டி
சங்கு சேகண்டி
எல்லாம் தயார்தானா?
என்று நோட்டம் இடுவது தான்
இந்த காகிதங்களின் சரசரப்புகளில்
கேட்கின்றது.
வாழ்க்கை என்ற‌
அர்த்தம் தொலைந்து போன சொல்லுக்கு
பதவுரையும் பொழிப்புரையும்
கோவிலில் இருப்பதாய் சொல்லி
சொல்லி...சொல்லி சொல்லி..
எதிரொலி மட்டுமே நிறைய‌
இங்கு அடைத்துக்கொண்டிருக்கிறது
வௌவ்வால் புழுக்கைகளோடு.
உனக்குள்
பழைய கும்ம்மிட்டி அடுப்புகள்
குமைகிறதா?

பாழடைந்த சுவர்
இடுக்குகளில் போய்
வாழ்க்கையின்
பிரகாச இடிமின்னல்களை
தேடி ஏமாந்த‌
அதிர்ச்சிகள் இன்னும்
அடி ஆழத்தில்
நசுக்கிப்பிழிந்து கொண்டிருக்கிறதா?

காதலும் போதை.
கடவுளும் போதை.
மனிதம் எனும்
மையம் கழன்ற சுழற்புயலின்
மனமுறிவுகள்
எங்கணும் எங்கணும் எங்கணும்....
வண்ண வண்ண
லேசர் ஒளிப்பிழியல்களில்
தொலைக்காட்சிகளாய்
தொல்லைப்படுத்துகின்றன.
தேடல் தேடல் என்று
பெருமூச்சுகளை
சிறு மூச்சுகள் தேட‌
அந்த கீற்று மூச்சுகளும்
சில்லிட்டு மூடிக்கொள்கின்றன.
டி.எஸ் எலியட்
இப்படி முடிக்கின்றான்.
இதோ இந்த உலகம் முடியப்போகிறது.
ஆம்.
இதோ முடியப்போகிறது.
இதோ முடியப்போகிறது.
பெரிய ஓசைகளாய் அல்ல.
வெறும்
முணு முணுப்புகளாய்.
முணு முணுப்புகள் கூட‌
அதோ
அடியில் புதைந்த
அகழ்வாராய்ச்சி எலும்புத்துண்டுகளாக..

=====================================================






ஒரு குழந்தை பிறக்கிறது..

ஒரு குழந்தை பிறக்கிறது..
======================================ருத்ரா இ.பரமசிவன்.


தாய் வயிறு கிழிந்து
இப்போது தான் வந்தேன்.
அவள் மூச்சுகள் எனும்
வைரக்கம்பிகள்
வைத்து நெய்த சன்னல் பார்த்து
கனவுகள் கோர்த்தபின்
அவள் அடிவயிற்றுப்
பொன்னின் நீழிதழ்
அவிழ்ந்த கிழிசலில்
வந்து விட்டேன் வெளியே!

நீல வானம் கண்டு வியப்புகள் இல்லை.
சூரியசெப்புகளும் கொண்டு
விளையாட மனம் வரவில்லை.
வண்ணத்துப்பூச்சிகள்
சிமிட்டும் சிறகில்
வண்ணங்கள் ஏதும் உதிர்ந்திட வில்லை.
பூக்கள் எனக்கு
புன்னகை சொல்ல
வந்தன என்றார்.
புன்னகைக்குள் ஒரு
இருண்ட நீள் குகை
எப்படி வந்தது?
மான் குட்டிகள் மந்தை மந்தையாய்
மனதை அள்ளும் என்றார்.
மண்பொம்மைகளாய் அவை
யாவும் கரைந்து மறைந்தே போயின.
அடி வான விளிம்போரம்
தொடு வான இதழோரம்
சன்னமாய் ஒரு கேவல் ஒலியின்
கீற்று என்னை அறுப்பது
உணர்ந்தேன்.
என் தாயின் இதயச்சுவர்களில்
பாயும் குருதியில்
வலியின் குதிரைகள்
விறைத்து எகிறும்
காட்சிகள் கண்டேன்.
அழகாய் பூத்த அவள்
தாமரைச்சிரிப்பிலும்
மறைந்த ஓர் மெல்லிழை
கோடி கோடி உலகங்களின்
கனங்கொண்ட சோகமாய்
அழுகையின் லாவா
அடங்கித்தேய்ந்து
அவள் கருப்பைக்குள்ளேயே
கருங்கடலாய் உறைவது உணர்ந்தேன்.
பிரம்ம வாசலில்
பெண் ஒரு கேவலம்!
அவள் கதவு திறந்து
வெளிச்சம் காட்டும் உயிரொளி கூட‌
கேவலம் கேவலம்.
முக்தியும் நாசம் அதன்
பக்தியும் நாசம்
என்றொரு
மூளிக்குரல் மூள எரியும்
பிணத்தீ மூட்டிய‌
வேள்விகள் கொண்டா..ஞானக்
கேள்விகள் வளர்த்தீர்!
வெற்றுச்சுவடிகள் எரியட்டும்!
என் விடியல் அங்கு பூக்கட்டும்!
அப்போதே நான் ஒரு பூம்புயல்.
புறப்பட்டு வருவேன்
புதிய தோர் காலம் படைத்திடுவேன்.

======================================================
14.09.2016




எதிரொலிகள்

முகமுடிகளின் காட்டில் 

ஓ! மனிதா!

எங்கே நீ தொலைந்து போனாய்?



உன்னைத்தேடிய 

குரல்களின் 

எதிரொலிகள் இவை.






எதிரொலிகள் 

=======================================ருத்ரா



தீபாவளி



நரகாசுரன் பிறந்து

நரகாசுரன் இறந்து மீண்டும்

நரகாசுரன் பிறக்கும்

திருநாள்.



லெட்சுமி வெடி



லெட்சுமிக்கு வெடியா?

பிடி வாரண்டுகளும்

ரெடி.



தள்ளுபடி



ஜனநாயகம் தள்ளுபடி

செய்யப்பட்ட்டு விற்கப்படும்

தேர்தல்கள் தயார்.



பட்டாசுக்கு வழக்கு



பாவம்

இந்த மழலைகள் மீதா

விலங்குகள் "வெடி".



தீயணைப்புப்படை



உங்கள் ஓட்டுப்பெட்டிக்குள்

நடக்கும்  விபத்துக்களுக்கு மட்டும்

நாங்கள் பொறுப்பல்ல.



ஆர்பிஐ


இப்போது தான் தெரிந்தது

வெறும் காகிதங்களின்

"மார்ச்சுவரி" என்று.



ர‌ஃபேல்


அம்பானிகளின்

சட்டைப்பாக்கெட்டில்

இந்திய இறையாண்மை.



சர்கார்


கதை திருடு இருக்கட்டும்

சர்"க்"காரில் உள்ள‌

ஒற்றெழுத்துக்களை

திருடியது யார்?



அஜித்


நாளைய முதலமைச்சர் எனும்

"பச்சை குத்தப்படாத"

பச்சை நடிகர் இவர்.



மோடி


உலகத்திலேயே உயரமான‌

சிலை அமைத்த‌

இன்னொரு சிலை.




சுப்பிரமணியம் சுவாமி 



ராஜபக்ஷேயின் அலங்கார 

போன்சாய் மரம்

இந்திய அரசியலின்

சாணக்கிய மேஜையில்.





ஹெச்.ராஜா


பிரம்மனுக்கு மட்டும் அல்ல‌

இவருக்கும் நாலு தலை.

மூணு அறிக்கைக்கு

ஒண்ணு மறுப்புக்கு.



வைரமுத்து


பிரபலம் எனும் வேட்டைக்காட்டில்

இவருக்கு விழுந்து அம்பு

முதுகிலா? மார்பிலா?



மி டூ


பெண்களின் பல்லாங்குழி

விளையாட்டு தான்.

சோழிகளுக்குப் பதில்

துப்பாக்கிக்குண்டுகள்.



வி டூ


பதிலுக்குப் பதிலா இது?

வெறும்

"நலுங்கு" விளையாட்டு இது.



தீபாவளி விற்பனை


இந்தியாவின் 

மொத்தமக்கள் தொகையும்

விளம்பரங்களால்

கசக்கிப்பிழியப்படும் "லாபச்சாறு".





ஊழல்வழக்குகள்


ஆண்டு தோறும் கொசுக்கள் வரும்.

ஆண்டு தோறும் மருந்தடிப்போம்.

கொசு மீது அல்ல.மக்கள் மீது.



நீரவ் மோடி


நம் சட்டங்களின் ஓட்டை

இத்தனை பெரிதா?

நம் வங்கிகள் எல்லாம் இவருக்கு

வெறும் நொறுக்குத்தீனி.



ராமர் கோயில்


கோயில் ராமருக்கு அல்ல.

ஜனநாயகச் சீதைக்கு மட்டுமே

தீக்குளிக்க.



பாபர் மசூதி


பள்ளி வாசல் மீது கடப்பாரைகள்.

பள்ளிகொண்ட பெருமாள் மார்பில்

ரத்தம். ரத்தம்.ரத்தம்.



கமல்


இப்போது தெரிகிறது

ரம்மி ஆடுகிறார் என்று.

இந்த "வேட்டையாடு விளையாடு"

எல்லாம் "செட்" சேரவே.



ரஜனி


360 டிகிரிகளிலும் துப்பாக்கிகளின்

வட்டம்  இந்த "எந்திரனுக்கு".

ஒன்றிலாவது புல்லட் உண்டா?


=========================================================

ஆயிரம் வாலாக்கள்

ஆயிரம் வாலாக்கள்

=======================================ருத்ரா



தீபாவளி





நரகாசுரன் பிறந்து

நரகாசுரன் இறந்து மீண்டும்

நரகாசுரன் பிறக்கும்

திருநாள்.





லெட்சுமி வெடி





லெட்சுமிக்கு வெடியா?

பிடி வாரண்டுகளும்

ரெடி.





தள்ளுபடி





ஜனநாயகம் தள்ளுபடி

செய்யப்பட்டு விற்கப்படும்

தேர்தல்கள் தயார்.





பட்டாசுக்கு வழக்கு.





பாவம்

இந்த மழலைகள் மீதா

விலங்குகள் "வெடி"





தீயணைப்புப்படை





உங்கள் ஓட்டுப்பெட்டிக்குள்

நடக்கும் தீவிபத்துக்களுக்கு மட்டும்

நாங்கள் பொறுப்பல்ல.





ஆர்பிஐ





இப்போது தான் தெரிந்தது

வெறும் காகிதங்களின்

"மார்ச்சுவரி" என்று.





ர‌ஃபேல்





அம்பானிகளின்

சட்டைப்பாக்கெட்டில்

இந்திய இறையாண்மை.





சர்கார்





கதை திருடு இருக்கட்டும்

சர்"க்"காரில் உள்ள‌

ஒற்றெழுத்துக்களை

திருடியது யார்?





அஜித்





நாளைய முதலமைச்சர் எனும்

"பச்சை குத்தப்படாத"

பச்சை நடிகர் இவர்.





மோடி



உலகத்திலேயே உயரமான‌

சிலை அமைத்த‌

இன்னொரு சிலை.



சுப்பிரமணியம் சுவாமி 



ராஜபக்ஷேயின் அலங்கார 

போன்சாய் மரம் 

இந்திய அரசியலின் 



சாணக்கிய மேஜையில்.






ஹெச்.ராஜா





பிரம்மனுக்கு மட்டும் அல்ல‌

இவருக்கும் நாலு தலை.

மூணு அறிக்கைக்கு

ஒண்ணு மறுப்புக்கு.





வைரமுத்து





பிரபலம் எனும் வேட்டைக்காட்டில்

இவருக்கு விழுந்த அம்பு

முதுகிலா? மார்பிலா?





மி டூ





பெண்களின் பல்லாங்குழி

விளையாட்டு தான்.

சோழிகளுக்குப் பதில்

துப்பாக்கிக்குண்டுகள்.





வி டூ





பதிலுக்குப் பதிலா இது?

வெறும்

"நலுங்கு" விளையாட்டு இது.





தீபாவளி விற்பனை.





இந்தியாவின் மொத்தமக்கள் தொகையும்

விளம்பரங்களால்

கசக்கிப்பிழியப்படும் "லாபச்சாறு".





ஊழல்வழக்குகள்





ஆண்டு தோறும் கொசுக்கள் வரும்.

ஆண்டு தோறும் மருந்தடிப்போம்.

கொசு மீது அல்ல.மக்கள் மீது.





நீரவ் மோடி.





நம் சட்டங்களின் ஓட்டை

இத்தனை பெரிதா?

நம் வங்கிகள் எல்லாம் இவருக்கு

வெறும் நொறுக்குத்தீனி.





ராமர் கோயில்





கோயில் ராமருக்கு அல்ல.

ஜனநாயகச் சீதைக்கு மட்டுமே

தீக்குளிக்க.





பாபர் மசூதி





பள்ளி வாசல் மீது கடப்பாரைகள்.

பள்ளிகொண்ட பெருமாள் மார்பில்

ரத்தம். ரத்தம்.ரத்தம்.





கமல்





இப்போது தெரிகிறது

ரம்மி ஆடுகிறார் என்று.

இந்த "வேட்டையாடு விளையாடு"

எல்லாம் "செட்" சேரவே.





ரஜனி





360 டிகிரிகளிலும் துப்பாக்கிகளின்

வட்டம்  இந்த "எந்திரனுக்கு".

ஒன்றிலாவது புல்லட் உண்டா?





==============================================================

(ஆயிரம் வாலாக்கள் தொடரும்)


















சனி, 3 நவம்பர், 2018

"ஊமைப்படம்"

"ஊமைப்படம்"
======================================ருத்ரா இ.பரமசிவன்

அவள் இரைந்து கத்தினாள்.
பற்கள் கடித்தாள்.
மார்பில் கைகளை அடித்துக்கொண்டாள்.
ஆக்ரோஷம் ஆக்ரோஷம்.
டிஃபன் தட்டை ணங்கென்று
வைத்த போதும்
காஃபிக்கு நுரை மகுடம் சூட்டி
சூடாகவே தந்தபோதும்
அவள் உடம்பு நடு நடுங்க
குரல் எழுப்பினாள்.
கண் விழிகள்
கரும் கடுவாயின்
வெள்ளை விழிகளையும்
துப்பாக்கி குண்டுகளைப்போல‌
க‌ருங்க‌ன‌ல் துண்டுக‌ளையும்
ப‌ட‌ம் காட்டின‌.
புள்ளி போட்ட‌ மார்பிள் ஷிஃபான் கூண்டுக்குள்
இருந்துகொண்டு
கொசுவ‌த்தை சொடக்கு போட்டு
பேசிக்கொண்டே போனாள்.

நான் "ம்யூட்டை"தட்டி விட்டு
புதையல் ஆகிவிட்டேன்.
அதாவது மௌனமாய் இருந்தேன்.
என் செல் ஃபோனில்
எதையோ டவுன் லோடு செய்துகொண்டு.
அதில் "முப்பது"க‌ளின் ஒரு ஊமைப்பட‌ம்
ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும்
என் விழித்திரைக்குள்
அவ‌ள் முக‌ ந‌ர‌ம்புக‌ள்
எரிம‌லையின் வ‌யிற்றைத்
திருகி திருகி ஃபிடில்
வாசித்த‌து.
வ‌ந்த‌தும் வ‌ராத‌துமாய்
அவ‌ள் மீது
என்ன‌ சொல்லை வீசியிருப்பேன்?
இந்த‌ எதிர்வினைக‌ளின் க‌ன‌ல்ப‌ரிமாண‌த்தை
வைத்து
நியூட்ட‌னை த‌லைகீழாக‌ நிறுத்தி வைத்துக்கொண்டு
கேட்டேன்.
அந்த நேரான‌ சொல் தான் என்ன‌?.
சொன்னவன் எனக்குத் தெரியாதா?
இருந்தாலும் கேட்டேன்.
முக‌ம் க‌ழுவிக்கொண்டு
அமைதியாக‌ நான் அறைக்குள் போய்விட்டேன்.

அவ‌ள்
இன்னும் அம்புப்ப‌டுக்கை த‌யார்செய்து
அதில்
ர‌த்த‌மாக‌த்தான் ச‌த்த‌ம்போட்டாள்.
நான் என்ன‌ அப்ப‌டி கேட்டுவிட்டேன்.
மீண்டும் அமைதியாய்
முக‌ம் துடைத்துக்கொள்ள‌
க‌ண்ணாடி பார்த்தேன்.
ட‌ப்பென்று க‌ண்ணாடி சித‌ற‌த‌ல்க‌ள்.
கீழே விழுந்த‌ சில்லுக‌ள் எல்லாம்
துண்டு துண்டாக‌ தெரிந்த‌து.
குரூர‌க்கொரைப்ப‌ல் தெரிந்த‌து.
ர‌த்த‌ம் சொட்டிய‌ ச‌வுக்கு
என் க‌ழுத்தில் வ‌ல்லாட்டுபோல்
தெரிந்த‌து.
நாகரிகத்தில்
முடி சூட்டிக்கொண்ட‌
என் அகலமான‌
ஸ்மார்ட் ஃபோன்
கீழே விழுந்து கிட‌ந்த‌து.
அத‌ன் "அண்ட்ராய்டு"க்குள்
வ‌ரை
அந்த‌ அசிங்க‌த்தின் கோர‌ம்
வ‌ர்ண‌மாய்த் தெரிந்த‌து.
நான் சுட்ட சொல்
இப்போது தெரிந்தது.
நான் அந்த க்யூட்டிகுராவில்
பிடி சாம்பல்.

=====================================================
12.10.2013

"வீடு"

"வீடு" (குறும்பாக்கள்)
===========================================ருத்ரா

அறம் பொருள் இன்பம் "வீடு.."
மண்ணில் கால்கோள்.
விண்ணில் தான் கூரை.

___________________________________________


நடப்பவர் காலடிச்சுவடுகளில்
கட்டிய மலிவான வீடு
"ப்ளாட்ஃபாரம்"

_______________________________________


சினிமாத்தட்டிகளிலும் வீடு.
நிழலையே அடுப்பு கூட்டி இங்கு
பொய்யாய் சாப்பிடுவதே வாழ்க்கை.

‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍________________________________________


நகரத்து மையத்தில்
நட்டுவைத்த உயரமான கனவு
அப்பார்ட்மென்ட்

________________________________________


எல்லோரும் வீடு கட்டி முடிக்கையில்
ஆறுகள் மலைகள்  விழுங்கப்படும்.
பிரம்மாண்ட மயானமே மிச்சம்.

___________________________________________


அரை சதுர அடிக்கே ஆயிரங்கள் வேண்டும்.
காகித சிதை அடுக்கி பார்க்கிறோம்
கானல் நீரே எரிவதை.

_____________________________________________


நெல் முளைக்கும் பூமியை
கல் முளைக்க வைத்ததால் இனி
கவளச்சோறும் லட்ச ரூபாய் தான்.

_____________________________________________

இரும்பு எலும்பில் சிமிண்ட் சதையில்
இதயம் தொலைத்தும்
விறைத்து நின்றான் மனிதன்.

‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍______________________________________________


குவாரியில் மானிடத்தின் கல்லறை.
பூமியையே தின்னுகின்ற மனிதனுக்கு
நிழல் தர குச்சிமரம் கூட இல்லை.

________________________________________________

தமிழர்களே உங்கள் கண்ணீரை
மேட்டூர் அணையாக்கி சேமித்து வையுங்கள்
காவிரிகள் களவாடப்படும்.

_______________________________________________
16.06.2015

வெள்ளி, 2 நவம்பர், 2018

கம்பராமாயண குறும்பாக்கள்

கம்பராமாயண குறும்பாக்கள்

=========================================ருத்ரா



தசரதன்



கைகேயிக்கு வரம் கொடுத்தான்.

வால்மீகி அதை

ல‌ட்ச‌ம் வ‌ரிக‌ள் ஆக்கினான்





கைகேயி



அவ‌ன் செருப்பை சும‌ப்ப‌த‌ற்கா?

இவ‌னை

வ‌யிற்றில் சும‌ந்தேன்



ப‌ர‌த‌ன்



த‌ர‌ம் இல்லாம‌ல் கேட்ட‌ வ‌ர‌ம்.

த‌ர‌ம் தெரியாம‌ல் கொடுத்த‌ வ‌ர‌ம்.

என‌க்கு வேண்டாம் இது.



ராம‌ன்



என‌க்கு ம‌ட்டும் ஒரு த‌லை.

ராவ‌ண‌னுக்கு ம‌ட்டும் ப‌த்து த‌லை.

என்ன‌ டைர‌க்ட‌ர‌டா இந்த‌ வால்மீகி?



மிதிலை



அண்ணலும் நோக்கினான்

அவளும் நோக்கினாள்.

"வேலன்டைன் டே" மிதிலையிலும் தான்.





கோசலை



மீண்டும் என்

ராமனைப்பெற்றெடுக்க‌

பதினாலு வருடக்கர்ப்பமா?



குக‌ன்



ப‌ட‌கு விட்டத‌ற்கே

ப‌ட்டா கொடுத்து விட்டார்க‌ள்

ஒரு ச‌கோத‌ர‌னாக‌.



சீதை



இவ‌ள் தீக்குளித்த‌தும்

ராம‌ன்

சாம்ப‌ல் ஆனான்.



ராவ‌ண‌ன்



"இன்று போய் நாளை வா".

நாற்ப‌து செவிக‌ளிலும்

நாராச‌ம்

.

நாற்பது



பத்து தலையிலும்

நாலு வேதம் கேட்ட‌

நாற்பது செவிகள் அவை



=========================================ருத்ரா
17.11.2016






கடவுளே...

கடவுளே...
=================================================ருத்ரா

"கடவுளே
கோடி கோடியாய்
இந்த பங்கு வணிகம்
எனக்கு
கூரையைப்பிய்த்து
கொட்டவேண்டும்.
எனக்கு தரும் இந்த‌
"கனக தாரா"வுக்கு
உனக்கு நான்
பால் அபிஷேகம் செய்வேன்."
அவர் பூஜையை முடித்துக்கொண்டு
கூடத்தில்
மெத்து இருக்கையில் அமர்ந்தார்.
தொலைபேசி அழைத்தது
செவிமடுத்தார்.
"சார் இன்று ஷேர் மார்க்கெட்டில்
புள்ளி பத்தாயிரத்து ஐநூறைத்
தாண்டி விட்டது.
இன்றைய லாபம்
உங்களுக்கு நாலரை கோடி..."
"ஆ..ஆ.ஆ.."
அவர் நெஞ்சைப்பிடித்துக்கொண்டு
சாய்ந்தார்.
.............
அவர் கடவுள் ஆனார்.
கழுத்து நிறைய ரோஜாமாலைகள்.
சுற்றிக்கூட்டம்.
அழுகையும் கண்ணீரும்
எல்லோருடைய நெஞ்சையும் பிழிந்தது.

தலை மாட்டில்
காமாட்சி விளக்கின் சுடர்
தூண்டிற்புழுவைப்போல் துடித்தது.
அவர் அருகே ஊதுவத்தி
புகைவரியில்
எதையோ எழுதிக்கொண்டே இருந்தது.

"இந்த சின்ன சந்தோஷம்
உன்னை ஒடித்துப்போட்டு விட்டதே.
கடவுள் எனும் நான்
கோடி கோடி....கோடி
(உன் கணிதம் தோற்றுவிடும் அளவுக்கு
அத்தனை பிரபஞ்சங்கள்)
...கொடி பிரபஞ்சங்களைக்கொண்டு
சுழற்றி சென்டிரிஃப்யூகல் விசையில்
செய்து வைத்த‌
இனிப்பின் பிழம்பால் ஆன‌
பஞ்சுமிட்டாய்.
இதை ப்ரம்மம் எனும்
ஒரே சொல்லில் வழிய வழிய‌
ருசிக்க முனைந்தவர்கள்
ஆவியாகிப்போனார்கள்.
இந்த சின்ன ஆரஞ்சுமிட்டாய்க்கு
பலியாகி விட்டாயே.
நீ என்னை வணங்குவதை விட‌
நீ என்னை அறிய முயல்.
அதோ பார்
"நாசா"எனும்
உன் விஞ்ஞானம் அந்த‌
சூரியப்பழத்தையே சுவைக்க முயன்று
சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறது.
என்னை நீ தான் கற்பனையாய்
உருவாக்கினாய்.
என்னை உன்னால் எப்படி
கற்பனை செய்ய முடிந்தது என்று
நான் இப்போது அடைந்து கொண்டிருக்கும்
சந்தோஷமும் வியப்பும்
என்னையும் விட மிக மிகப்பெரிது.
கடவுள் என்பது
உனக்கு வெறும் சொல்.
அதனைக்கடந்து அந்த அறிவில் நுழைந்து வா.
நீயே நம்பிக்கொண்டிருக்கிறாயே
உனக்கு அடுத்த பிறவி உண்டு என்று.
ஆம்
பிறந்து வா.
ஆத்திகனாய் அல்ல.
ஒரு நாத்திகனாய் வா.
அப்போது தான்
இதைவிட ஒரு பெரிய கடவுளை
நீ தேடுவாய்.
எனக்கும் அவனை பார்க்க மிக மிக ஆவல்
உன் மூலமாய்!
அதோ உன் மகள் வயிற்றுப்பேத்திக்கு
பிரசவ வலி
உனக்கு ஒரு வாசல் திறந்து கொண்டிருக்கிறது.

===================================================