ஞாயிறு, 9 டிசம்பர், 2018

"பேட்ட" ரெண்டாவது இசை வெளியீட்டு விழா

"பேட்ட" ரெண்டாவது இசை வெளியீட்டு விழா
============================================================ருத்ரா

வழக்கம்போல்
சன் டி.வி யின்
ஒளிவெள்ளமும்
இசை வெள்ளமும்
ரெண்டு சாரைப்பாம்புகள்
பின்னிக்கொண்டு
டான்ஸ் ஆடுமே
அப்படி இருந்தது.

இந்த விழாவில்
ரஜனியின்
ரெண்டு விசிலடிச்சான் குஞ்சுகளின்
ஆரவாரமான பேச்சுகள்
நன்றாய் இருந்தன.
அந்த குஞ்சுகள் வேறு யாருமில்லை
இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்பராஜாவும்
இசை இயக்குனர் அநிருத்தும் தான்.

படம் எடுக்கப்பட்ட கதை கூட‌
இன்னொரு திரைப்படக்கதை ஆகலாம்
போலிருக்கிறது.
ரஜனி அவர்களின் பேச்சு அப்படி.

இன்னும் மூன்று நாளில்
அவரது பிறந்த நாள்.
அதற்கு வாழ்த்த
ஒரு விவிவிவிவிவி...ஐபி
அங்கு வந்து அமர்ந்திருந்திருந்த‌
இருக்கையை கவனித்தோம்.
யார் என்று தெரியவில்லை.
இருக்கை காலியாகவே இருந்தது.
புதிர் முடிச்சு போட்டவர்
விஜயசேதுபதி.
ரஜனி ஒரு மகா மகா கண்ணியமானவர்
என்று நிறுவிக்காட்டினார்.
விஜயசேதுபதி ஒரு மகாநடிகர்
என்று "சான்று உரை" மூலம்!

ரஜனியின் பேச்சு மிக இயற்கையாய்
எந்த வித கிரீன் ரூம் பூச்சும்
இல்லாமல் இருந்தது
ஒரு சிறப்பு.
ஆனால் விஜயசேதுபதி
சொல்லும்போது
கடவுள் வந்து இருந்தால்
இவர் நடிப்பை அவரே பாராட்டியிருப்பார்
என்று குறிப்பிட்டார்.

அந்த காலியான சேரில்
கண்ணுக்குத்தெரியாமலேயே
உட்கார்ந்திருந்த அந்த‌
விவிவிவிவி...ஐபி
இப்போது யார் என்று புரிந்திருக்கும்!

திடீரென்று
அந்த இருக்கையில்
ஒரு காகிதம் வைக்கப்பட்டு இருந்தது.
யாரும் இல்லை.
அப்படி அதில் என்ன எழுதப்பட்டிருந்தது?

"நான் ஒரு பிரபஞ்சத்துக்கு கண் சிமிட்டினால்
அது நூறு பிரபஞ்சத்து வெளிச்சம் தரும்.
நானே ஒரு சூப்பர்ஸ்டார் ..
இங்கே எப்படி இன்னொரு சூப்பர் ஸ்டார்?
சரி இருந்துட்டுப்போகட்டும்
வாழ்த்துக்கள்.
கடவுள் எல்லாம் கிடையாது.
அதனால தான் இந்த சேர்
இப்போது மட்டும் இல்ல
எப்போதும் காலியாத்தான் கிடக்கும்!
ஆன்மீகம்ங் கிறதும் ஒண்ணுமில்ல.
இவர் அதெல்லாம் சொல்றதுக்கு
காரணம்
சிக்மண்ட் பிராய்டு சொல்லிவிட்டார்.
அவருக்குள் இருக்கிற உள் முரண்பாடுகளே அது."

யாரோ கட கடவென்று ஓடி
எழுதியிருந்த காகிதத்தை
மேடையில் வாசிக்க கொடுத்தார்.
அவர் வாசித்தார்
"பாபா பாபா பாபா ...பாபா..."
விசில்கள்  பறந்தன.
ஆம் இன்னும்
விசில்கள் பறந்துகொண்டே இருக்கின்றன.

=====================================================
(கொஞ்சம் கற்பனை சேர்த்தது)

















பறையோசை அல்ல இது!

பறையோசை அல்ல இது!
================================================ருத்ரா

சாதிவெறியின்
ஆணவக்கொலையால்
கணவனை இழந்த
பெண் "கௌசல்யா"
அவர்கள் இப்போது
நிரூபித்து விட்டார்கள்
ஒரு பெண்மையின் ஆண்மையை!
"கணவனை இழந்தோர்க்கு காட்டுவது இல்"
என்ற இளங்கோ அடிகள் கூட‌
இப்போது வாழ்த்துவார்.
பெண்மையின்
ஞாயிறு போற்றுதும் ஞாயிறு போற்றுதும்
உண்மை உண்மை பெண்ணே
நீ இனி
அந்த வெறும் நிழல் எனும்
திங்கள் அல்ல!திங்கள் அல்ல!
இந்த கண்ணகி
உடைத்த சிலம்புப்பரல்களில்
மாணிக்கமா? முத்தா?
என்ற விசாரணைகள் இப்போது  இல்லை.
மனித சம நீதியா? சாதி மத நீதியா?
என்ற பரல்கள்
உடைந்து சிதறி
சமூக நீதியின் வெளிச்சம் காட்ட‌
வந்திருக்கிறாய்
ஓ! பெண்ணே!
அந்த லட்சியத்தின்
தூரத்து இடி முழக்கத்தை
நம் அருகேயே கேட்கும்
இதய முழக்கத்தின்
பறையோசையாய் பறைசாற்றும்
இயக்கப்புயல் சக்தி அவர்களே
ஆணவக்கொலை இனி பயமுறுத்தும்
சொல் அல்ல.
சமுதாய அடி நாதத்தை
ஆவணப்படுத்த வந்த‌
இந்த பறையோசையில்
மறையப்போகிற‌
ஆதிக்க ஓசைகளை
அடித்து நொறுக்கப்போகும்
ஒரு பூகம்ப ஓசை இது.
உளுத்துப்போன அந்த‌
மறையோசைகளை
"பேயோட்ட"வந்திருக்கும்
சிந்தனை அலைகளின்
அதிரோசை இது.

==========================================================

சனி, 8 டிசம்பர், 2018

வெள்ளைக்காகிதங்கள்

வெள்ளைக்காகிதங்கள்
===========================================ருத்ரா

ஒரு கட்டு கணினி காகிதங்கள்
என் மேஜையில்
காத்துக்கிடக்கின்றன.
உட்கார்ந்து ஒரு தாளை உருவி எடுத்து
மேஜையில் வைத்துக்கொண்டு
பேனாவை கையில்
உருட்டி உருட்டி யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.
இன்னும்
அந்த சஹாரா பலைவனத்தில்
வெப்பம் மட்டுமே மூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தது.
எங்கோ ஒட்டகங்களின்
அழிந்து போன காலடிச்சுவடுகள்
வரிசை வரிசையாய்.
எனக்கான அந்த "பாலைவனப்பசுஞ்சோலையை"
எட்டி எட்டி தேடுகிறேன்.
மூளித்தனமான தருணங்கள் உருள்கின்றன.
முகமெல்லாம் மணல் சிதறல்கள்.
எதை எழுதுவது?
கண்ணுக்கெட்டிய பாழ்வெளி
அலை வீசிக்கொண்டிருந்தது.

அந்த குட்டி மண்சுவரை ஒட்டிய‌
பூவரசமரத்தில்
ஒரு இலையை ஒடித்து
பீபீ செய்து கன்ன உப்ப‌
நாதஸ்வரம் வாசித்தேன்.
ஓசையும் வரவில்லை.
நாதமும் வரவில்லை.
சும்மா ஊதிக்கொண்டிருந்தேன்.
சோப்புக்குமிழி ஊதுவது போல்.
என் காத்திருப்பின் மெல்லிய சல்லாத்துணி
என்னை வாரி வாரி சுருட்டியது.
இந்த வழியாய் தானே
நீர்க்குடம் சுமந்து வருவாள்.
அந்த குட்டைப்பாவாடைக்கு கொஞ்சமும்
பொருந்தாத பெரிய குடம்.
இன்னும் வரவில்லை.
எனக்கும் இன்னமும் அதை
எழுதிப்பார்த்துக்கொண்டே இருக்கும்
தெம்பும் வரவில்லை.
தாகம் மட்டும் ஆயிரம் சஹாராவாய்
எதிரே விரிந்து கிடந்தது.
சிதை அடுக்கியது போல்
அந்த கட்டுக்காகிதங்கள் மேஜையில்.

==============================================================






"பொரிவிளங்கா"

"பொரிவிளங்கா"
=================================ருத்ரா இ பரமசிவன்


"வாயி வய்வு"
நரம்பு நைந்து
வாய் கோணிக்கொண்டதில்
தன் பேத்தி "வடிவை"
இப்படித்தான்
அவன் கூப்பிட்டு
அவள் சுருள் முடியை
தடவுகிறேன்
என்று சிக்கல் ஆக்குவான்.
ஆத்திரத்தில் ரெண்டு உப்புக்கல்
குறைந்தற்கு
கரண்டியோடு சாம்பாரை
தன் "நற் பாதி" (பெட்டர் ஹாஃப்)மீது
இப்படித்தான் மோதி அடிப்பான்.
அர்த்தநாரீஸ்வரன்
ஒரு கன்னத்தை
மறு கையால் இப்படித்தான்
அடித்துக்காட்டி
அன்பே சிவன் என்று
உலகுக்கு காட்டினானா?
தொண்டை மேட்டில்
தங்க பூண் பிடித்த‌
அந்த ருத்திராட்சக்கொட்டை
தாமஸ் ஆல்வா தந்துவிட்டுப்போன‌
கிராமஃபோன் காந்தஊசிக்கூடு போல‌
நடுங்கி நடுங்கி ஆடும்
அவன்
"நமச்சிவாயா"
என்று அரற்றும் போதெல்லாம்.
அம்ச்சீய்யா அம்ச்சீய்யா
என்று அவன் குழறுவது
அந்த "ந‌மச்சிவாயத்தை"தான்
பஞ்சாட்சரம்
பஞ்சடைந்த அவன் விழிகளில்
தண்ணீர் வடித்தது.

ஆத்திரமெல்லாம் வடிந்தபின்
அது
மூத்திரமாய்
கை வழி கால் வழி
வழியும் ஒரு
யாத்திரையின் விளிம்புக்கு
வந்து விட்டான்.
குழி விழுந்த அந்தக்கயிற்றுக்கட்டிலை
கோடரிகொண்டு துண்டாக்கி
தெருமுனையில் வீசப்போகும்
நாட்களை சந்திக்க‌
அவன் மீது மொய்க்கப்பொகும்
ஈக்களும் எறும்புகளும்
காத்துக்கொண்டிருக்கின்றன.

அவனுக்கு இன்று புரிகிறது.
கருப்புப்பிழம்பில் எல்லாம்
கருப்பாய் தான்
தெரிகிறது.
எத்தனை தெய்வங்கள்?
எத்தனை வேதங்கள் வசனங்கள்?
மனிதனுக்கு மனிதன் பரிமாறிக்கொள்ளும்
மானிட வாசனையை
அவன் முகர்ந்து பார்த்ததே இல்லை.
அதனால்
தன்னையே
பங்கு போட்டுக்கொண்டு வாழவந்த‌
மனைவியிடம் கூட‌
தன் அந்தரங்க திமிர்வாதத்தை
காட்டிக்க்கொண்டிருந்தான்.

படிகலிங்கத்துக்கு
பாலாபிஷேகம் செய்யும்போது
தானே எல்லாம்
என்ற மதர்ப்பு மட்டுமே
கற்பூரத்தீ முனையில் கரி பிடித்து நிற்கும்.
அன்று ஒரு நாள்
அந்த "சகதர்மிணி" அறியாமல்
அந்த பூஜையறை பக்கம் தலை காட்டி விட்டாள்.
வீட்டுக்கொல்லையில்
மாட்டுக்கொட்டத்தில்
சாணி நாற்றம் பிடித்துக்கொண்டு
"விலகியிருக்கும்" நாட்கள் அல்லவா அது?
எப்படி அங்கே அவள் வரலாம்?
கிணு கிணுவென்று அடித்துக்கொண்டிருந்த‌
பூஜை மணியை கோபமாய்
அவள் மீது விட்டெறிந்தான்.
அவள் நெற்றியில் ரத்தம் கொட கொடத்தது.

மேலே தொங்கிய‌
ரவிவர்மாவின் ஓவியத்தில்
சிவனும் பார்வதியும்
அருகே அருகே அணைத்துக்கொண்டு..
அந்த காட்சியில் கூட‌
தெயவ ஆலிங்கனத்தின்
ஒரு வியர்வை நாற்றம் வீசும்படி அல்லவா
அந்த ஓவிய மேதை
தூரிகை கொண்டு தூவி வைத்திருந்தான்.
ஆனாலும்
அவன் பக்தியின் உச்சம்
அங்கு அதீதமான ஒரு கவுச்சி வாடையைத்தான்
அங்கு நிரப்பியது.
அவள் அலறல் கண்டுகொள்ளப்படவேயில்லை.

இன்று
அவன் விழிமுன்னே
எதையோ கண்டு
மிரண்டு கிடக்கிறான்.
மெய்ப்பொருள் பொய்ப்பொருள்
எல்லாமே
சலமும் சளியுமாய்
கடல் பிளந்து காட்டுகிறது.
அது பாதையா?
அவனை விழுங்கும்
வாயா?

அவன் மிரண்டுகிடக்கிறான்.
பொருள் விளங்காப் பொருள் தேடி
பொய்யின்
பொடிப்பொடியாய் உதிர்ந்து கிடப்பதை
உணர்ந்து கொண்டானோ?
உணர்ந்ததை உரைக்க முடியவில்லை.

"பொய்விய்ங்கா..பொய்..பொய்விய்ங்கா பொய்.."
அந்தக்கிழவன்
குழறிக்கொண்டே இருக்கிறான்.
விடிந்தால் தீபாவளி..
வடை சட்டியில் எண்ணெயின் நுரைகள்
கொப்பளித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.

அன்பு பேத்தி ஓடி வருகிறாள்..
அந்த பொக்கைவாயில்
தீபாவளி பட்சணத்தை வைத்து
தின்னச்சொல்கிறாள்.
"பொரி விளங்கா தாத்தா
உங்களுக்கு பிடிச்ச‌
பொரி விளங்கா தாத்தா"
பேத்தி பரிந்து ஊட்டுகிறாள்.
"பொருள் விளங்கா பிறப்பின்
பொருளை
அந்தக்கிழவன் புரிந்து கொண்டானா?
தெரியவில்லை.
பேத்தியின் பிஞ்சுக்கைகளின் முன்
இந்த பிரபஞ்சமே வெறும் கந்தல் கூளம் தானோ ?
அவன் விழிகள் விறைத்தன.
அவன் தலை தொங்கிவிட்டது.
தூரத்தில் கேட்டது
பட்டாசு முழக்கம்.

=============================================================
22.10.2014







"தலித்"தா? "தனித்"தா?

"தலித்"தா?  "தனித்"தா?
=====================================ருத்ரா

மனிதநேயத்தை
காமிரா கண் வழியே காட்டி
உலக நோக்கர்களையே
திசை திருப்பிய‌
இளைய புயலாய் சீறும்
திரு.பா.ரஞ்சித் அவர்களே.
பட்டியல் மக்களை
ஒரு கூட்டணியாக‌
நீங்கள் திரட்டும்
உங்கள் முயற்சி
அநியாயங்களை எதிர்த்து
கொப்புளிக்கும்
மனித நீதியின் குரல் தான்.
அதில் ஐயமே இல்லை.
இதுவும்
ஒரு "நோட்டா" இயக்கம்
போன்றது தான்.
ஆனால்
மனுநீதிக்காரர்களின்
சீண்டலில்
இந்த ஜனநாயகம்
மனுநீதிக்காரர்களின்
ராட்சச வாயின் கோரப்பற்களிலேயே
இரையாகப்போய்விழும்
அபாயம் ஒன்று இருப்பதை
நீங்கள் உணர்ந்துகொள்ளவில்லையா?
ஏற்கனவே
பட்டியல்காரர்கள்
என்ற முத்திரையே
எங்களுக்கு அசிங்கம் என்று
ஒரு பிரிவை
பிரித்து ஆளும் தந்திரம் காட்டி
அந்த தலித் எனும்
சிறுத்தைக்கயிற்றை
அறுத்துக்காட்டுவதில்
முனைந்து விட்டனவே
அந்த மூர்க்க சக்திகள்!
உங்கள் மொழியில்
விடியல் என்றால்
காலாவும் கபாலியும் தானா?
ஜிகினாக்களின் "பஞ்ச்"களில்
அவை வெறும் சில்லறைச்சத்தங்களாக‌
தேய்ந்து மறைந்த பின்னும்
மீண்டும்
ரஜனியில்லாமல்
இந்த ஜனநாயகத்தைக் கதாநாயக‌னாக்கி
தேர்தல் கால்ஷீட் வாங்கி
ஒரு வினோத திரைப்படம்
ஓட்டலாம் என்று எண்ணிவிட்டீர்களா?
அனுமனையே
தலித் ஆக்கி
அந்த அடித்தட்டு மக்களின்
பக்தியையே நெருப்பாய் ஆக்கி
ஒரு "லங்கா தகனத்தை"
ஓட்டுப்பெட்டிக்குள்
ஒத்திகை பார்க்கும்
இவர்களின் "பாசிச"க்காட்டின்
அந்த பொறியில் விழவா
உங்கள் இந்த‌
கோபமும் ஆவேசமும்?
ரஜினிக்குள் இருக்கும்
காவி நாயகனை
காவிய நாயகன் ஆக்கிவிடும்
பாமர அலைகளை
எதிர்த்தா உங்கள் எதிர்நீச்சல்
வென்றுவிட முடியும் என்று நம்புகிறீர்கள்.
ரஜினியை
கபாலியின் நிழலாக இல்லாமல்
நிஜமான கபாலியாய் உலவச்செய்ய‌
உங்களால் முடியுமா?
சினிமாவை இயக்கி வைப்பது வேறு.
சித்தாந்தங்களை உயிர்க்க வைப்பது வேறு.
மானுட இயக்கத்தின்
இலட்சிய வீரன் அவர்களே!
திரு.பா.ரஞ்சித் அவர்களே!
காட்டாறு ஆகுவதை விட‌
நின்று நிகழ்த்தும் வரலாறே
வீரியமான ஆறு!

==========================================================








உருண்டு விழுந்தது..

உருண்டு விழுந்தது..
===================================ருத்ரா

எனக்கு உயிர் இருக்கிறது.
ஆனால் வாய் இல்லை
வயிறு இல்லை.
அதனால் அதற்கு
நாளும் நான்
வாள் தீட்டத்தேவையில்லை.

எனக்குள் மூச்சுகள் இருக்கின்றன.
உங்கள்
மணிபூரகமும் ரேசகமும்
கும்பகமும்
மற்றும் பதஞ்சலிகளும்
இந்த பெருங்காய டப்பாவுக்குள்
அமுத அடைசல் தான்.
நான் மூச்சுகளின் கிட்டங்கி.

மூச்சுகள் உண்டு
பேச்சுகள்?
நாகப்பாம்புகளின்
மூச்சுகள் மட்டுமே உண்டு.
அது நெடிய நீண்ட ஏக்கம்!
கிலோக்கணக்கில்
அடைத்து வைத்த வெடிபொருளாய்
சொற்கள் உண்டு.
அந்த எழுத்துக்குள் கூட‌
ஸ்டீஃபன் ஹாக்கிங் சொன்ன
கருந்துளையின்
கருவிழி உண்டு.
பிரஞ்சங்களை நான் பிரசவிக்க முடியும்.
இருப்பினும்
அந்த உதடுகள் இல்லை.
முத்தமிட முடியவில்லை.
எல்லோரும் அந்த தேனில்
திளைந்து கிடக்கிறார்களே!
அதன் ஒரு சொட்டையாவது
நான் நக்கிப்பார்க்க முடியுமா?
ஆம்.
காதல் எனும்
மூச்சுகளின் பிரளயம் அது.
என் குழாயை உருவிக்கொண்டு
அந்த மின்னலின் தொப்பூள் கொடியை
கொஞ்சம்
சொருகி விடுங்களேன்..
ம்ம்ம்...சீக்கிரம்
நான் முடியப்போகிறேன்...

.............

.......

சடாரென்று
ஒரு நர்ஸின் கவனக்குறைவால்
உருண்டு விழுந்தது
அந்த‌
ஆக்சிஜன் சிலிண்டர்.

================================================
24.08.2015

குகை.

குகை.
=========================================ருத்ரா

தியானம் செய்யுங்கள்.
உங்கள் உள்ளொளி பெருகும்
என்றார்கள்.
உங்கள் மனதைக்கொண்டே
உங்கள் மனதுக்குள்
சுரங்கம் வெட்டுங்கள்
என்றார்கள்.
சரி
என் மனதை உலைக்கூடத்தில்
காய்ச்சி வார்த்து
மண்வெட்டி செய்து விட்டேன்.
அதற்கு பிடி போட வேண்டுமே.
எதைக்கொண்டு போடுவது
என்று கேட்டேன்.
சரியாகக்கேட்டாய்.
அந்த இருட்டுச்சுரங்கத்தில்
கேள்வி எனும்
தீக்குச்சியை உரசு.
உனக்கு பிடி கிடைக்கும்.
பிடியை பிடித்துக்கொள் என்றார்.
அந்த குகைக்குள்
வீசப்பட்ட கேள்வி இது.
"ஏண்டா ..மீண்டும்
இந்த குகைக்குள் போய்
என்ன மிருகம் ஆகப்போகிறாய்?"

=============================================