பொன்சுடர்த்தமிழே

 

வாயில் 

நுழைய வில்லை உன்

வண்ணத்திருப்பெயர்.

ஆயினும்

ஆயிரம் வாயில் 

திறக்கும் உன் தமிழ்

பிஞ்சுத்தமிழே

பிள்ளைத்தமிழே

நீயே எங்கள்

ஊற்றும் காற்றும்!

பொய்யா விளக்கே

பொன்சுடர்த்தமிழே

உள்ளும் புறமும்

ஒளியா ஒளியே!

உன் ஐஞ்சீர் விரலே

எம் ஐம்பெரும்காப்பியம்..உன்

அன்பும் அறமும்

அறிவும் திறனும்

புன்னகை ஒளியும்

உலகம் ஆளும்.

விண்ணும் மண்ணும்

உன் கணிப்பொறி ஆளும்.

நீடு ஊழி நீடு யுகங்கள்

வாழ்க வாழ்க நீ

வளமுடன் வாழ்க!

அன்புடன் அன்புடன்

வாழ்த்திடுகின்றோம்

உன் ஆச்சி தாத்தா

கஸ்தூரி பரமசிவன்

__________________________________

கற்பகநகர் மதுரை_7

மழலைச்செல்வத்துக்கு

ஒரு வாழ்த்து.

வாயில் 

நுழைய வில்லை உன்

வண்ணத்திருப்பெயர்.

ஆயினும்

ஆயிரம் வாயில் 

திறக்கும் உன் தமிழ்.

புரியா சொல் தானே

மழலை!

உன் மழலைப்பெயரே

எங்கள் மனம் நிறைந்த‌

பெயர்.

அதுவும் இனிக்கும் 

அதுவே மணக்கும்

அதுவே

நனி சிறக்க

வாழ்த்துக்கள் 

எங்கள் வாழ்த்துக்கள்.

மழலைச்செல்வத்துக்கு

ஒரு வாழ்த்து.

வாய் நுழையவில்லை

வண்ணத்திருப்பெயர்!

ஆயினும்

பிஞ்சுத்தமிழே

பிள்ளைத்தமிழே

நீயே எங்கள்

ஊற்றும் காற்றும்!

பொய்யா விளக்கே

பொன்சுடர்த்தமிழே

உள்ளும் புறமும்

ஒளியா ஒளியே!

உன் ஐஞ்சீர் விரலே

எம் ஐம்பெரும்காப்பியம்..உன்

எண்ணும் எழுத்தும்

உலகம் ஆளும்.

விண்ணும் மண்ணும்

உன் கணிப்பொறி ஆளும்.

வாழ்க வாழ்க நீ

நீடூழி வாழ்க.

வளமுடன் வாழ்க!

அன்புடன் அன்புடன்

வாழ்த்திடுகின்றோம்

உன் ஆச்சி தாத்தா

கஸ்தூரி பரமசிவன்

__________________________________

கற்பகநகர் மதுரை_7

ஆச்சி தாத்தா

குன்னக்குடி?

 

குன்னக்குடி?

__________________________________________

(குன்னக்குடி எனும் இசைப்பிரளயம்)

குன்னக்குடியா?

அந்த பிரபஞ்சத்தை

பிக் பேங்க் எனும் இசையை

வயலினில் "ஒலி பெயர்" என்றால்

உடனே மொழி பெயர்த்து விடும்.

அப்போ

இந்த பிரபஞ்சத்துக்கும்

விழி பிதுங்கிவிடும் 

பெரு வெடிப்பின் வியப்பில்!

இசையை

சேட்டை செய்து கொண்டே

அமிர்த எள்ளுருண்டை

உருட்டிப்பிசைந்து தருவார்.

அவர் வயலின் ஆயிரம் மொழி பேசும்.

அந்த 

"மருத மலையை" நான் கேட்டபோது

ஆகாயத்தில்

அவர் பறக்க விட்ட‌

அந்த ஆயிரத்தொரு இரவு "மந்திரக்கம்பளத்தில்"

சுருண்டு நெளிந்து

சுக்கல் சுக்கலாக ஒரு

தேன் மிட்டாய்க்குள் நொறுங்கிக்கிடந்தேன்.

அதை விடுங்கள்.

"காவேரியை"

அவரது வயலின் நரம்பு வில்லில்

தலைக்காவிரியிலிருந்து

கொப்பளித்தார் பாருங்கள்..

அய்யோ..!

அது கும்மாணத்தில் குமிழியடிக்கும் நீர்ப்பிழம்புவரை

ராகத்தில் சடைபின்னிய‌

அனகோண்டாவாய் ஊர்ந்து வந்தது போல்

நான் ஆவியாகிப்போனேன்.

குன்னக்குடி ...குன்றக்குடி

எனக்கும் பிரமைதட்டித்தான் போனது.

ஒரு கணம் மேடையில் தமிழ்ச்சொற்பொழிவாய்

அந்த காவித்தலைப்பாகையில்

மின்னல் இடும்.

மறு கணம் அடிகளார் அற்புதமாய்

"பிடிலுக்குள்" செந்தமிழை 

பிருகாக்களில் 

பிரித்து மேய்ந்து கொண்டிருப்பார்.

ரமேஷ் கண்ணன் அவர்களே

குன்னக்குடியின் டோபாலஜியில்

சங்கீதம் இசைத்தமிழை

நயாகராவாய் ஒலிப்பிரளயம் ஒன்றை

அரங்கேற்றிக்கொண்டே இருக்கிறது.

_______________________________________

சொற்கீரன்

அப்பா என்றொரு ஹோலோகிராம்.

 அப்பா என்றொரு ஹோலோகிராம்.

________________________________________

களிம்பு ஏறிய அப்பாவின்

வெத்திலைச்செல்லம்.

அந்த நடுநிசியில்

கவுளி வெத்திலையுடன்

வெறுமை காட்டியது.

நடு இரவில் எழுந்து

வெத்திலைக்குதப்பி

இருட்டு வானத்தை

சிவப்பு 

வெத்திலைக்குழம்பில்

உற்றுப்பார்ப்பார்.

பாக்கு இடிக்கும்

தன் சிறு இரும்பு உரலில்

உச்சியில் தெரிந்த‌

நட்சத்திரங்களை

போட்டு இடித்து

கொண்டிருப்பது போல்

எனக்கு 

ஒரு நிழலாட்டம்.

_____________________________________

சொற்கீரன்

அந்த "அரைமஞ்சள் சூரியனை"

 

அன்புக்குரிய வண்ணதாசன் அவர்களே

அந்த "அரைமஞ்சள் சூரியனை"ப் படித்தாக‌

வேண்டும் 

என்றொரு மோகமுள்ளைக்

குத்திவிட்டிருக்கிறீர்கள்.

அந்தப் புத்தகம் தேடி செல்வதே

எனது இப்போதைய "மிஷன்".

ஒன்று குறிப்பிட்டீர்கள்.

அந்த புத்தகத்து பாத்திரம் ஒன்றில்

ஒன்று நீங்கள் ஏற்கனவே 

அச்சிடப்பட்டிருக்கவேண்டும்

அல்லது

ஒவ்வொரு எழுத்துப்பிசிறாய்

உங்கள் சிந்தனை எறும்பு 

ஊர்ந்து ஊர்ந்து போய்

அந்த கற்கண்டின் "பொய் மான் கரடு"தனை

ருசித்து ஊறிப்போய் இருக்கவேண்டும்.

உயிரியல் பரிணாமத்தில்

இதயம் உருவாவதற்கு முன்னே

எழுத்துக்கள் துடிக்க ஆரம்பித்திருக்குமோ?

வாசிப்பு என்பது

அந்த சங்க காலப்புலவர்களின்

"மண்டை நிறைய வெண்சோறும் நறவும்" போன்ற‌

ருசி மிகுந்த தருணங்கள் தானோ?

ஆயிரக்கணக்கான ரோஜா இதழ்களை 

அடுக்கிக்கொண்டு

சரக்கென்று ஒரு ஊசியை செருகினால்

அந்த ஒற்றை இதழின் 

வானவிளிம்புக்குள் 

அந்த தருணத்தின் காலத்துளியில்

என்னென்னத் துடிப்புகள் இழைந்திருக்கும்.

இந்த ஒரு நுண்ணிய கற்பனையின் 

ரத்னக்கம்பளத்தை

தன் நாவலில் அற்புதமாக்கிக்காட்டுவார்

தி ஜானகிராமன்.

உங்கள் இதயம் கோர்த்திருக்கும்

அந்த "அரைமஞ்சள் சூரியனோடு"

சில கழஞ்சு தங்கக்குழம்பு ஊற்றி

சொற்களை சுவைக்கலாம் என இருக்கிறேன்.

______________________________________________

சொற்கீரன்

comment on RAMESH KANNAN's kavithai in his FB /20.03.26

 அருமை..அருமைமிகு ரமேஷ் கண்ணன்.

சிமினி விளக்கு தான்.

அது எங்கள் ஊர் 

தாமிரவருணி வாய்க்கால்

குமிழிகளோடு

"நடுமையத்தில்" நின்று கொண்டு

உயரத்தில் நீலமும் சிவப்புமாய்

சிறகடித்து "டொபுக்கென்று"நீருக்குள் விழுமே

அப்படியொரு அழகிய திகிலை எதிர்பார்த்து

எங்கள் வீட்டில்

வட்டாரமாய் அமர்ந்து சாப்பிடுவது

நினைவுக்கு வந்தது.

ஒரு சிறிய "சத்ய ஜித் ரேயின்" குறும்படம்

ஒன்று பார்த்த சிலிர்ப்பு உங்கள் வரிகளில்.

___________________________________

சொற்கீரன்

....ஒரு மனிதாபிமானக்கவிதையை.

 

வண்ணதாசன் அவர்களின் 19.03.26ன் முகநூல் கவிதை

_________________________________________________________

அன்புள்ள வண்ணதாசன் அவர்களே.

..."என்று தோன்றுகிறது...."

இப்படி முடித்திருந்தீர்கள் அந்த கவிதை/கட்டுரையில்.

சரிந்து விழ இருந்த உங்களை

தடுத்து பிடித்துக்கொண்டு

முதுகை தடவி ஆசுவாசப்படுத்தியிருக்கிறார்.

கவிதைக்கு பேனா காகிதம் மை எல்லாம் அப்புறம்.

கவிதை நெஞ்சம் ஒன்று

பிழிந்து ஒரு கொத்து மழையை அல்லவா

அங்கே தூவியிருக்கிறது.

அந்த வெள்ளிமோதிரத்தில்

கருணையின் முத்தில்

அலைகள் ஆர்க்கும் நெஞ்சம் அங்கே

ஆரம்பித்திருக்கிறது

ஒரு மனிதாபிமானக்கவிதையை.

இல்லாத மோதிரமோ?

அல்லது 

இருக்க வேண்டிய மோதிரமோ?

கவிதைப் பொட்டலத்து

பொற்கிழி அது.

___________________________________________

சொற்கீரன்

அண்ணல் காந்தி அடிகள்!

 

அண்ணல் காந்தி அடிகள்!

ஒரு தூரிகைக்குச்சியே

கை கால் முளைத்து

குச்சி யூன்றி

வரைந்த அமைதியின் 

ஓவியமே

உலகத்துக்கோர் நிழல்!

________________________________

சொற்கீரன்