பூனைகளின் தொல்லைகள்

 

ஒரு பூனை கடந்து போகிறது

___________________________________________________

நம் தலைமுறையின் சிறந்த எழு த்தாளர் 

திரு ரியாஸ் குரானா அவர்களின் 

"புத்தகங்கள்"பற்றிய ஒரு சொற்சித்திரம் 

கண்டு எழுதிய என் கவிதை .

-----------------------------------------------------------------------------

ஆம்.

48 மைல் நீள காகிதக்காடுகளில் கூட 

எலி பிடிக்க முடியவில்லை அதனால்.

அருமை அருமை.

இந்த பூனைகளின் தொல்லைகள்

இன்னும்

தாங்கத்தான் முடியவில்லை.

அப்புறம் அந்த அபிமன்யு

வியூகங்களுக்குள் 

புதைந்து போனதைப்போல‌

மவுனக்கிடங்கில்

கிடக்கிறது மகாபாரதங்களாய்....

சவக்காடுகளாய்.

மனிதனை ரத்த ஆறுகளில் கரைக்க‌

எத்தனை தேர்ச்சக்கரங்கள்..

மயில் இறகு கிரீடங்களோடு

புன்முறுவல் காட்டி

மனிதம் புதைகுழிக்குள் வீழ‌

எத்தனை எத்தனை தலையணைகள்

புத்தகங்களாய் 

தூங்கியே இறந்து இறந்து

இந்த நூற்றாண்டுகளை விழுங்கித்தீர்த்தன.

ரியாஸ் குரானா அவர்களே..

புத்தங்களின் எழுத்துக்களைத் தின்ன‌

கரையான்கள் படையெடுத்திருக்கலாம்.

அங்கே கரையான்களே

எழுத்துக்களாய் மொய்த்திருந்தால்...

ஆம்

மானுடம் தொலைந்தது அப்படித்தான்.

_________________________________________

சொற்கீரன்.

வெற்றி மீது வெற்றி வந்து...

 

வெற்றி மீது வெற்றி வந்து...

________________________________________

சும்மா

எதற்கெடுத்தாலும்

வெற்றி வெற்றி என்று

சொல்லிக்கொண்டே

நூறு முறை விழுந்து எழுந்திருங்கள்.

அப்புறம் மூஞ்சியைத் துடைத்துக்கொண்டு

தோல்விகளே

வெற்றியின் படிக்கட்டுகள்

என்று சொல்லிக்கொள்ளுங்கள்.

எழுத்துக்களின் வேந்தே!

ரியாஸ் குரானா அவர்களே!

சுவை பட எழுதுதல்

சுவை பட சொல்லுதல்

ஒன்றே

ஒருவன் நூறு இமயங்களை

தலை மீது சூடுதல் என்று பொருள்.

எழுதுதல் 

என்பது

வெற்றியா? தோல்வியா?

அது இன்னும் தீர்மானிக்கப்படவில்லை.

வெற்றி பெற்ற எழுத்துக்குள் எல்லாம்

ஆயிரம் தோல்விகள்

அமிழ்த்திக்கிடக்கின்றன.

இப்படி படிக்கும் போது

மனது ஒரு சிறு காக்கா இறகு போல

வானத்தில் மிதக்கிறது.

ஒன்று செய்யலாமே!

வெற்றி இஸ் ஈகுவல் டு தோல்வி.

தோல்வி இஸ் அதர்வைஸ் நோன் அஸ் 

சக்ஸஸ்!

அப்பாடா!

கடவுள் வென்று விட்டார்...அதாவது

மனிதன் தோற்று விட்டான்.

மாற்றி கூட சொல்லிப்பாருங்களேன்.

எதுவும் எதுவும் இல்லை.

எதிலும் ஒன்றுமில்லை.

______________________________________________

சொற்கீரன்

கத்திரிகோலும் மழிப்பான்களும்

 

ஒரு கணம் நினைத்துப்பாருங்களேன்.

அந்தக் கத்திரிகோலும் மழிப்பான்களும்

இல்லா விட்டால் என்ன ஆகும்?

நாம் மயிர்க்காடுகளுள் தான்

மறைந்து கிடப்போம்.

வயதுகளை நம் கலைக்கு ஏற்றவாறு

செதுக்கி எறியும் இந்த கருவியே

நம்மை கடைசி வரை

தாலாட்டி சீராட்டும் தொட்டில் ஆகும்.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்

அருகம் புல்லாய் படர்ந்துவரும்

இது திடீரென்று

நம் தலையில் ஒரு இமயமலையையே

தலைப்பாகையாய் தூக்கி

வைத்தது போன்ற பாரத்தை

அமிழ்த்தும்போது

நம்மை விடுவித்து 

ஒரு அநிச்ச மலர் போல‌

வானத்தில் நாம் பறக்க‌

உதவும் அந்த நிபுணர்களே

நம் "ஆபத்துதவிகள்"

நமது வெண்கொற்றக்குடை

அவர்களின் 

ரேசர் விரலிடுக்குகளில் தான்!

________________________________________

சொற்கீரன்.

("வழுக்கைப்பெருமிதம்" பற்றி

உண்மையிலேயே "மயிர்க்கூச்செறியும் படி"

எழுதிய இலக்கிய மன்னர் "ரியாஸ் குரானா"

அவர்களின் கருத்துச்சித்திரம் பற்றிய பகிர்வு)

அது ஒரு தீவு.

 

 

அது ஒரு தீவு.

_________________________________________________

எல்லாம் அழிந்தது என்று

நம்மீது 

முற்றுப்புள்ளி விழுந்தது

எவ்வாறு?

இந்த "ஆதி‍‍‍ அந்த" மொத்தப்படத்தையும் 

ஓடவிட்டு

அந்த "முற்றுப்புள்ளி"அத்தியாயத்தின் 

"முக தரிசனம்" செய்வதே நமது இப்போதைய  நோக்கம்.

அதை

காலத்தின் நீள்கண்டங்களாகப் பகுத்தும்

பார்க்கலாம்.

அல்லது திடீரென்று ஒரி புள்ளியிலிருந்து

நாம் பார்க்கத் துவங்கலாம்.

எப்படித்துவங்குவது?

சரி!

ஒரு விமானம் விபத்துக்குள்ளாகி

கீழே விடுவதிலிருந்து

நாம் திரைப்படமாய் பார்க்க உட்காருவோம்.

அது ஒரு தீவு.

நாம் இப்போது "ஒரு காலவெளிப்பயணத்தின் போது"

விபத்துக்குள்ளாகியிருக்கிறோம்.

பூமியின் பரிமாணத்துக்கும் 

இப்போது இங்கு இருக்கும் பரிணாமங்களுக்குமே

வேறுபாடுகள் இருப்பது போன்று

உணர்கிறோம்.

அது மட்டும் அல்ல‌

நாம் தனியாக உள்ளோமா?

அல்லது

வேறு யாரேனும் இங்கு இருக்கின்றனறா?

என்ற குழப்பத்தில் மூழ்கியுள்ளோம்.

இது "தொலந்து போனோம்" என்ற

ஒரு தொலைக்காட்சித் திரைப்படம் 

என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

அது கடைசிக்காட்சி தான்.

அப்படியென்றால்

மற்றவர்கள் எங்கே?

அவர்கள் எல்லாம் யார் யார்?

என்று

"குணச்சித்திரங்கள்"  வரைந்து வைத்துக்கொண்டு

அவர்கள் இங்கே

அறிமுகம் ஆக வேண்டும் அல்லவா?

அப்புறமும்

அவர்களிடையே தோன்றும் 

உணர்வுக் குழம்பியங்களின்

படங்கள் என்னவாக இருக்கும்?

(தொடரும்)

PARADISE

PARADISE

------------------------------------------------------------------EPSVAN

 PARADISE NEITHER TO BE GAINED NOR TO BE LOST

A VERBAL HOAX WITH GODLY TESTAMENT 

SOOTHING ALL THE SINS ERASED WITH IVORY ROSARIES

AND CHANTING MYTHOLOGICAL WHIFFS AND WORDS.

THE MELTING NIGHTS AND CANDLES CAN NOT

LURE IT BACK THE BLEEDING STARS AND DUSTS.

THE GATEWAYS AND THE THRONGS OF BELLS.

THE CRUCIFIXIONS STAGED OR NAILED WITH

THORNY CROWN SO AS EVENTED DEATH.

THE BLEATING LAMBS LOOK FOR HEAVENLY DISH

TO SERVE THEIR OWN FLESH TO THE "GOSPELLD" GOBLINGS.

___________________________________________________________-

_________________________________________________

EPSVAN.

பொன்னாடை

 

மாண்புமிகு முதலமைச்சர் 

திராவிடக்கழக தலைவருக்கு

பொன்னாடை அணிவித்து

பாராட்டியது...

இந்த செய்தியின்

சாணக்கியத்தனம் அல்லது

அசாணக்கியத்தனம்

என்றெல்லாம் போய்

செய்திகளின் குப்பைக்கிடங்குக்குள்

விழுதல் நன்று அன்று.

பதவி ஏற்பதை முன்னிட்டு

முந்நாள் முதலமைச்சரிடம் சென்று

பொன்னாடை போர்த்தி

ஒரு இமய உச்சி ஏறி இறங்கியவர் தான்.

நற்செயல்களுக்கு மட்டுமே

இங்கு மகுடங்கள்

"க்ராஸ்ஸிங் தெயர் ஹார்ன்ஸ்"

 

ரியாஸ் குரானா அவர்களின் "பூங்கா விசித்திரங்கள்"

__________________________________________________________

பூங்காக்கள் அல்லது மரக்கூட்டங்கள்

உலகத்தின் நுரையீரல்கள்

என்றெல்லாம் நாம் ஓவியங்கள்

தீட்டிக்கொண்டிருக்கையில்

அந்த தூரிகைமயிர்களே

தங்கள் தலைமயிர்களை

பிய்த்துக்கொள்ளாத குறையாய்

சிந்தனையின் முட்டுச்சந்துகளில்

இரண்டு மான்கள் "க்ராஸ்ஸிங் தெயர் ஹார்ன்ஸ்"

என்னும் 

நெருக்கடி ஒவியத்தை

வரைந்து கொண்டிருப்பதை

இத்தனை யதார்த்தமாய்

நம் மதிப்புக்குரிய 

திரு ரியாஸ் குரானா போல்

எவரும் திரையிட்டுக்காட்ட முடியாது.

"லவ் தை நெய்பர் அஸ் தை செல்ஃப்"

என்பது 

இன்னும் பல கோடி கோடி மைல்கள்

நமக்கு அப்பால் இருக்கிறது

என்பது மட்டுமே இப்போது நம்

மூளைக்குள் மசாலா தடவுகிறது!

_____________________________________________

சொற்கீரன்.