சனி, 24 ஜூன், 2017

நகைச்சுவை (30)

நகைச்சுவை (30)
===============================================ருத்ரா

செந்தில்

ஏண்ணே! "வானளாவிய அதிகாரம்" அப்டி இப்டின்னு சொல்றாங்களே அது எம்மாம்பெரிசு இருக்கும்?

கவுண்டமணி

அடேய்! எனக்கும் தெரியலைடா.அது எம்மாந்தூரம் இருக்கும்னு!

செந்தில்

அண்ணே! தூரம்னு பாத்தா அது இங்கேருந்து "பெங்களூரு" வரைக்கும் இருக்குமாண்ணே?

கவுண்டமணி

அடே! சாம்மி! ஓஞ்சங்காத்தமே எனக்கு வேணாண்டா சாமீய்!

(கவுண்டமணி ஓடுகிறார்)

========================================================‍‍‍‍‍======
(நகைச்சுவைக்காக மட்டுமே எழுதியது)

ஒரு சொல் கேளீர் !

ஒரு சொல் கேளீர் !
=============================================ருத்ரா

"யாதும் ஊரே! யாவரும் கேளிர்!"

"யாதானும் நாடாமால் ஊராமால்..."

கணியன் பூங்குன்றனும் வள்ளுவனும்
இதை விடவா
ஒரு விரிந்த வானத்தை
தன் சுவடிகளில் வரைந்து காட்டவேண்டும்.
அவர்கள் காலத்தில்
கல் என்றால்
நம் மண்டையை உடைத்துக்கொள்ளும்
சண்டைகளின் கருவி அல்ல அது.
அந்த கற்காலத்தை தாண்டி
பொற்காலம் படைத்த காலத்தின் பரிணாமம் அது.
கல்லைப்பிளந்த வெளிச்சத்தில்
பல பல்கலைக்கழகங்களை
கண்டவர்கள் அவர்கள்.
கல் கொண்டு
வீடுகள் அமைத்தார்கள்.
நகர்கள் உருவாக்கினார்கள்.
ஏன்
கலையும் கற்பனையும்
அவர்கள் உள்ளங்களில்
பிசைந்து நின்றபோது
கல் குழைந்து போய்
அவர்கள் விரல்களில்
சிற்பங்கள் ஆனது.
தம் வரலாற்றை கல்வெட்டுகளாய்
பதித்துக்காட்டினார்கள்.
கல்வி எனும் சொல்லில்
பகுதி விகுதி உரிக்கும் இலக்கணப்புலவர்களே
கல் நம் தமிழர்களின்
பகுதி ஆயிற்று.
நம் மூச்சுகள் ஆயிற்று.
நம் எழுத்துகள் ஆயிற்று.
அதன் சிற்றுளியின் ஒலிப்பிஞ்சுகளில்
நம் வரலாற்று எதிரொலிகள்
ஒலிக்கும் களம் ஆயிற்று.
அப்புறம் எப்படி
கல்லெறியும் வெறியின்
அடையாளமாய் அது ஆனது?

கல்லை மேலும் மேலும் உரித்து
அதனுள் கசியும்
அந்த ரத்த விளாறுகளை
என்ன வென்று தான் பார்ப்போமே.

(தொடரும்)




பீச்சாங்கை


பீச்சாங்கை
========================================ருத்ரா

சில சினிமாக்களை விட‌
அதன் தலைப்பு
மிக மிக அற்புதமான‌
கவிதையாக ஆனது உண்டு.
அப்படியொரு தலைப்பு
"நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்தைக்காணோம்"
அந்த சினிமாவும் அருமை தான்.
ஆனால் இந்த‌
"பீச்சாங்கை"..
"ஏலியன்  ஹேன்ட் சிண்ட்ரோம்"
எனும் மருத்துவ விஞ்ஞானத்தை
மசாலாக்கள் சேர்த்து
படம் ஆக்கியிருக்கிறது.
அரைத்த மாவையே அரைப்பது சினிமா அல்ல‌
என்று
அதிரடிகளுக்கு மேல் அதிரடிகளையே
வெடிக்க வைத்துக்கொண்டிருப்பது தான்
இளைய யுகத்தின்
மூச்சுக்காற்று என்று
இந்த சினிமாக்கள் கலக்கிக்கொண்டிருக்கின்றன.
நேரடியாக நம் மூக்கின் மேலேயே
வந்து நெடியடிக்கும்
யதார்த்தங்களை
ஃப்ரேமுக்கு ஃப்ரேம்
படைத்துக்காட்டுவது தான்
இளைஞர்களின்
இன்றைய தாகம்.
இன்றைய வேகம்.
இப்படத்தில் சமுதாயத்தை
அப்படியே புரட்டிப்போடும் சமாச்சாரம்
ஒன்றும் இல்லாவிட்டாலும்
ஒரு மயிரிழையில்
(அது தான் அந்த ஆங்கில வியாதி)
மூன்று மணி நேர கனமான சினிமாவை
கட்டித் தொங்கவிட்டு
ஊஞ்சல் ஆட்டியதற்கு
நம் பாராட்டுகள்.
அடித்தட்டுக்குழிகளில்
புழுவாய் நெளிந்து கிடக்கும்
மனிதர்களின்
வலியையும் ரத்தத்தையும்
அப்படியே எழுதும்
சொல்லினால் ஒன்றும்
நாற்றம் வந்து விடப்போவதில்லை.
இந்த சமுதாய வக்கிரங்களின்
சூடு பொறுக்காமல் தான்
இந்த "பீச்சாங்கை"தலைப்புக்கள்!
கதைக்குள் வருகின்ற
காதல் கத்தரிக்காய்கள் மற்றும்
சண்டைக்காட்சிக்கள்
காமெடிகள் எல்லாம்
சத்தூசிகளாக செலுத்தப்பட்ட போதும்
அவை வெறும் தண்ணீர்
பீய்ச்சும் கைகள் தான்.
ஆனந்த விகடன்
இந்த புதிய தலைமுறைப்படங்களுக்கு
எப்போதும்
நாற்பதுக்கு மேல் மார்க்குகள்
போடுவதன் மூலம்
தான் நிச்சயம் பழமைவாதி இல்லை
என்று காட்டிக்கொள்ள
தனக்குத்தானே
போட்டுக்கொண்ட மார்க்குகள் தான்.
ஆனாலும் புதுமைப்படைப்பாளிகள்
ஊக்கப்படுத்தப்பட வேண்டும்
என்பதில் எந்த முட்டுக்கட்டையும் கூடாது.
கொஞ்சம் தம்பட்டம் ஒலிப்பதால் தான்
இந்த விமர்சனம்.
நடு நிலை எழுத்துக்களின்
வலதுகை  பக்கம் புகழ்வது
பீச்சாங்கை பக்கத்திற்கு
தெரியக்கூடாது அல்லவா.


=========================================================






வெள்ளி, 23 ஜூன், 2017

அண்ணே! அண்ணே! (3)

அண்ணே! அண்ணே! (3)
===============================================ருத்ரா

"அ இ அ தி மு க  ன்னா தெரியும். அ அ இ அ தி மு க ன்னா
என்னன்னூ தெரியுமாண்ணே."

"நீயே சொல்லிருடா"

"அணி அணியா இருக்கும் அ தி மு க."

======================================================
நகைச்சுவைக்காக எழுதியது.

கங்கா ஜலம்

கங்கா ஜலம்
============================================ருத்ரா

முன்பொரு சமயம்
வடஇந்தியாவில்
பீஹாரிலோ உ.பி யிலோ
ஞாபகம் இல்லை....
மத்திய மந்திரி என்ற நிலையில்
திரு.ஜகஜீவன்ராம் அவர்கள்
மகாத்மா காந்தி சிலைக்கு
மாலை அணிவித்து மரியாதை செய்தபின்
மேடையை விட்டு இறங்கி சென்றார்.
ஆனால் அதற்குபின்
"சனாதனிகள்"
அந்த சிலையில் கங்காஜலம் இட்டு
தீட்டு கழித்தார்களாம்
பாருங்கள்!
பனி இமயம் வெயிலில்
இமைதிறந்து
கண்ணீராய் உருகி வரும்
கங்கை
இராமாயண காலத்திலிருந்தே
இப்படி தீட்டு பட்டு போயிருக்கிறது.
ஆம்! சனாதனிகளின்
சாக்கடைச்சிந்தனைகளும் கைளும்
தீண்டிய கங்கை அல்லவா?
அப்போதைய ராமராஜ்யத்தில்
வேத ஒலிகளைக்கேட்ட‌
சூத்திரர்களின் காதில்
ஈயத்தைக் காய்ச்சி ஊற்று
என்ற கொடுங்கோலர்களின்
நீதிமுறைகள் தானே இருந்தாக‌
சொல்கிறார்கள்.
அந்தப்படைதானே
இன்றைக்கும் காக்கி டவுசரும் கம்புமாய்...
அனுமன் சேனையாய் அலைகிறது...
அப்படியொரு ஆர் எஸ் எஸ் படையில்
தொண்டாற்றியவரா
நம் முதல் குடிமகனாய் இருந்து
தீண்டாமையை நீக்கப்போகிறார்?
இவர்
அவர்கள் நடத்திய "மோர்ச்சா"வுக்கு
அவர்களின் முகமூடியின் மேல்
ஒரு முகம் மாட்டப்போயிருக்கலாம்.
முகத்தை அவர் இன்னும் களையவில்லை.
அவர்கள் முகமூடி என்றோ கழன்று விட்டது.
தீண்டாமையின் தீக்காயம்
இந்தியாவின் இதயத்தில் இன்னும் ஆறவில்லை.
தலித்துகள்......
அமுக்கப்பட்ட‌
அசிங்கப்படுத்தப்பட்ட‌
அடக்கி ஒடுக்கப்பட்ட
மானிடத்தின்
ஒரு வரலாற்று அடையாளம்.
ஆனால்
இன்னும் ஒரு
ஏமாற்று வித்தை அடையாளத்தை
இங்கே அரங்கேற்றப்பார்க்கிறது
காவி சாணக்கியம்.
ஜனநாயகப்பொறுப்பும் கடமையும்
உள்ளவர்கள்
பெருமதிப்பிற்குரிய ஜகஜீவன்ராம்
அவர்களின் புதல்விக்கு
அந்த உயரிய இடத்தை அளிக்கவேண்டும்!
வாழ்க மக்கள் ஜனநாயகம்!

=====================================================




வியாழன், 22 ஜூன், 2017

மெர்ஸல்


மெர்ஸல்
==============================================ருத்ரா


கோல்லிவுட் உலகில் ஒரு கற்பனை உரையாடல்.
கதையெல்லாம் டாணென்று கிடைத்துவிடும்.
ஒரு வரிக்கதை தானே.,
தலைப்புக்குதான்
தலையைப்பிய்த்துக்கொள்ளவேண்டும் .
உரையாடலைக்கவனிப்போம்.
(இது நகைச்சுவைக்காக மட்டுமே எழுதப்பட்டது)

"ஆமாங்ணா ...தலைப்பு இப்டி
நோர தள்ள வைக்குதே ...
செம "மெர்சல் "ஆயிட்டேன்."

"ஏன் சார் இந்த "மெர்சலையே "
தலைப்பாக்கிட்டா என்ன?
சும்மா "நச்னு" இருக்கு..."

"சரிங்ணா ! அப்றம் என்ன சொன்னீங்க?
"சும்மா நச்னு",,,ன்னா சொன்னீங்க!
அபாரம்.அதை நம்ம
அடுத்த "62"க்கு வச்சுக்கலாம்
போய் ரிஜிஸ்டர் பண்ணிட்டு வந்துடுங்க."

கூட்டம் கலைந்தது.
அங்கே "டீசர்" வெளியீட்டுக்கான
ஆயிரம் பத்தாயிரேம் வாலாக்கள்
தூள் கிளப்பின.



இதோ நான் 10/03/2015 ல்  எழுதிய கவிதை

"மெர்ஸல்"ஆகிப்போனார்கள்...
===============================================ருத்ரா

கையாலாகாதவன்
கவிதை எழுதினான்.
மின்னல் கீரைக் குழம்பு வைத்து
சாப்பிட்டேன் என்று.
நிலவை நறுக்கி
உப்புக்கண்டம் போட்டேன் என்று.
கடலிடமே கடலை போட்டேன்
அது
காலடியில் குழைந்து நெகிழ்ந்தது என்று.
என் எழுத்தாணிக்குள்
கோடி கோடி எழுத்துக்கள்..
கம்பன் இரவல் கேட்டான்
கொடுத்து விட்டேன் என்று.
இன்னும் அடுக்கினான்.
அது அடுக்குமா?
தெரியவில்லை.
"25 மாடி அப்பார்ட்மென்ட் கட்ட‌
நத்தைக் கூட்டுக்குள்
லே அவுட் போட்டேன்.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
என் காதலி
காலி செய்து தூக்கிப்போட்ட‌
அந்த மெகந்திக்குழாயை
இன்னும் பிதுக்கி பிதுக்கிப்பார்த்து
போட்டுக்கொண்டிருக்கிறது
அந்த பிரபஞ்சம்
இந்த "கேலக்ஸிகளை"!
நான் சுண்டி ஒரு "தூஸ்ரா"போட்டால் போதும்
ஆயிரம் ஆஸ்திரேலியாக்கள்
சுருண்டு விழும்.
ஒரு கோப்பையில் தான் என் குடியிருப்பு.
உலகக்கோப்பை
கேப்பையில் நெய்தான் இன்னமும் வடிகிறது."
என்னவெல்லாமோ எழுதினான்.
எப்படியெல்லாமோ எழுதினான்.
கறுப்பு பணம் என்ன கறுப்பு பணம்?
அதற்கு வெள்ளையடிக்கும்
வினோத "ப்ரஷ்"கூட‌
அதனிடமே இருக்கிறது.
"தாராளமயத்தில்"
அதுவும் விற்பனைக்கு உண்டு.
அதன் எம் ஆர் பி விலை...
அச்சிடப்பட்டிருப்பது தெரிகிறதா?
அழிந்து அழிந்து தெரிகிறது.
பில்லியன் பில்லியன்
கோடி கோடி என்று...
எண் கணிதம் எண்ண முடியாமல்
இறந்தே போனது!
கறுப்பு பணத்தில் மட்டும் இல்லை.
காதல் கத்தரிக்காய் என்று
டன் டன்னாய் குவிக்கும்
எழுத்துக்களின் அடியில் எல்லாம் கூட‌
சமுதாய அசிங்கங்கள்
காக்காய் முள்ளாக‌
குத்திக்கிழிப்பதும் கூட‌
கறுப்புக்கவிதைகளே.
சரி...
சினிமா எனும்
ஜிகினா நதியோரம் நடந்தேன்.
"சப்னோங்கி சௌதாகர்" களாய்
நுரைக்கோபுரங்கள்
கட்டிக்கொன்டிருக்கிறார்கள் அங்கு!
"சஹர் அவுர் சப்னா" என்று
க்வாஜா அஹமத் அப்பாஸ்
அன்று ஒரு நாள்
இந்த செல்லுலோஸ் சுருள் வழியே
நம் மீது நிழல் பாய்ச்சிய‌
அந்த அந்துப்பூச்சிகளையும் கரையான்களையும்
அற்புதமாய் காட்டினாரே!
அதை அசைபோட்டு நடந்தேன்.
கோலிவுட் பக்கம் போனேன்.
தாகம் வரட்டியது.
பெட்டிக்கடையில்
"கோலி சோடா"கேட்டேன்.
அது பக்கத்து தியேட்டரில் என்றான்.
ஜிகர் தண்டா கேட்டேன்
ஜனாதிபதி விருதுக்கு போயிருக்கிறது என்றான்.
என்னப்பா "தெகிடி"யாப்போச்சு என்றேன்.
அது அடுத்த தியேட்டரில் என்றான்.
அன்று யதார்த்தத்தை கறுப்பு வெள்ளையில்
காட்டினார்கள்
அது இதயம் வரை தைத்தது.
இன்று "செம யதார்த்தம்"!
தில்லு முல்லுவில் மட்டுமே
இந்தியாவின் இதயம் அடகு வைக்கப்பட்டுவிட்டது.
கதையில்
செய்தி சொல்ல தேவையில்லை.
அதனால் அந்த பேருந்துக்குள்
கற்பழித்தவர்களே எங்கள் பாரத புத்திரர்கள்.
"பார்" படத்தில்
நஸ்ருத்தின் ஷாவும் ஸ்மிதா படீலும்
ஆற்றின் குறுக்கே ஓட்டி ஓட்டி
பண்ணி மேய்த்தார்களே!
அதில் அந்த பண்ணிகள் உறுமும் குரலில்
கேட்காத யதார்த்த சங்கீதமா?
இந்திய மக்கள் சாக்கடைப்புழுக்கள்
என்று சொல்லாமல் சொல்லிக்காட்டினார்களே!
இன்று கோரமான குரூரமான வில்லத்தனங்கள்.
அதைவிட அருவறுத்த காதல் கொட்டங்கள்.
லுங்கியை அவிழ்த்து குத்தாட்டங்கள்.
ரசனையில் பச்சைரத்தமும் கவிச்சியுமே அதிகம்.
இசையமைப்பு வரை இதன் நாற்றமே சகிக்கவில்லை.

இப்போதெல்லாம்
அஞ்சு நிமிட குறும்படங்களையெல்லாம்
முழு நீளப்படமாக்கி
அதிரடி கலாய்ப்பு கானாப்பாட்டு சகிதம்
கலக்கியடித்ததில்
சத்யஜித் ரேக்களும்
அடூர் கோபாலகிருஷ்ணன்களும்
"மெர்ஸல்"ஆகிப்போனார்கள்.
"மெர்ஸல்"ஆகிப்போனார்கள்....
ஆஹா!...
இது நல்ல தலைப்பு!
இன்றே பூஜை போட்டு
மாலையே இசை விழா நடத்தி
நாளையே வெளிவந்து
நாலு நாளில்
"வெள்ளி விழா"கண்டு விடும் வேகம்
இவர்கள் காமிரா வேகம்!
விருதுகள் அங்கே
அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
கச்சா பிலிம் சுருளுக்கு
கொஞ்சம் "பெப்" ஏத்தி
காது சவ்வுகளுக்கும் கொஞ்சம்
கலர் ஊத்திக்கொடுத்தால் போதும்
விருது தயார்.

ஒரு நவீனக்கழிப்பிட வசதி பற்றிய‌
சிந்தனைக்கும் கூட‌
நமக்கு
ஒரு உலக தினம்
கொண்டாட வேண்டியிருக்கிறது!
உலக கவிதை தினம் பற்றி
ஒரு படம் எடுத்தார்கள்
அதன் ஒரு வரிக்கதையின்
கார்ப்பரேட் தீம் இது தான்.
"மானிடமாவது மண்ணாங்கட்டியாவது."

=====================================ருத்ரா


தாகம்

தாகம்
==============================================ருத்ரா

தெரு வெறிச்சிட்டு கிடக்கிறது.
வெயிலின் வெண்மை நாக்கு நக்கி கொடுத்ததில்
தூசு தும்புகள் கூட மினுமினுத்து
கதிர் வீசின..வெப்பம் கக்கின.
வழக்கமான கோடையின் புலம்பல்
சூரியனை நோக்கி காறி உமிழ்ந்தது.
சன்னல் கம்பிகளில்
பாம்பு மூச்சுகள் சுற்றிக்கிடந்தன.
தாகத்தை தர்ப்பூசணிகளில்
அறு கோணமாய் எண் கோணமாய்
ஒரு குங்கும ஜியாமெட்ரியில்
கொலு வைத்திருந்தார்கள்.
அடங்காத தாகம் அருகே இருந்த‌
தூங்குமூஞ்சி மரத்தின்
பஞ்சு மிட்டாய்ப்பூக்களில் கூட‌
உதடு சப்பிக்கொண்டிருந்தது அருவமாய்.
இயற்கையின் நதிகள்
மனிதன் கைகளின் கசாப்புக்கத்திகளில்
சின்னா பின்னம் ஆனதில்
பத்து பன்னிரெண்டு டி.எம்.சி என்றெல்லாம்
புள்ளி விவரம் வந்த போதும்
அத்தனை டி.எம்.சி யும் தண்ணீர் அல்ல‌
இன்னும் அது
நம் கண்ணீர் தான்.
நம் மண்ணின் தாகத்துக்கு
பூட்டுக்கு மேல் பூட்டுகள் போடும்
அணைக்கட்டுகள் எனும் மகிஷாசுரன்களை
கர்ப்பம் தரித்துக்கொண்டிருப்பதே
கர்நாடகம் எனும் துர்நாடகம்.
பேச்சு வார்த்தை மூலம்
இரு மாநிலங்களிலுமே
தேன் ஆறு ஓடலாம்.
பாலாறு ஓடலாம்.
சிந்தனையில் பாழாறு ஓடுகிறதே.
ஓட்டு வங்கி எனும்
புற்று நோய்க்கிடங்கில்
மனித நேயம் செத்துக்கிடக்கிறதே!
சர்வாதிகாரத்தின் கொடூரங்கள் எல்லாம்
கறுப்பு பணத்திலும் லஞ்சத்திலும்
ஜனநாயக முகமூடி போட்டுக்கொண்டதால்
இங்கு
ஜனங்களும் இல்லை.
நியாயங்களின்
நாயகங்களும் இல்லை.
=====================================================
18/04/2015ல் எழுதியது.