சமுதாயம் ஒரு காடுதான்.அதன் அவலங்களின் ஊசிமுனைகள் மானுட இலக்குகளை கந்தல்ஆக்கி விடுகின்றன.இந்த கோணம் எதிர்மறையாய்இருப்பினும் நம் அகக்கண்ணாடியில் நேர் பிம்பங்களாகி நம்மை நெறிப்படுத்துகின்றன.இந்த பயணமும்இனிமையானதே. கனியப்போகும் கனவுகளோடு தொடரலாம் நண்பர்களே! வாருங்கள். அன்புடன் ருத்ரா இ பரமசிவன்
உடைந்த சிலேட்
_____________________________________
வண்ணதாசன் அவர்களே
அந்த உடைந்த கண்ணாடியில்
தெரிந்த உங்கள் முகம்
உங்கள் உடைந்த சிலேட்டு
காட்டிய செந்தமிழ் உருவத்தின்
சரித்திரமாக தெரிவது தானே
ஒரு உன்னத கவிதை வடிவம்.
உங்கள் கவிதைகளில்
முற்றுப்புள்ளிகளில் தான்
கவிதையின் அக்கினி கொழுந்து வீசிக்
காட்டும் முருகியல் வெளிப்படுகிறது.
அருமை வரிகள் அவை.
இப்படி ஒரு அழகியலில்
நம் தேச வறுமைக்கந்தலை
அழகாக காட்டியிருக்கிறார்
கி ரா அவர்கள்
வேட்டி எனும் சிறுகதையில்!
வேட்டியின் அந்தக்கிழிசல்
நம் தேசப்படம் வறுமையில் கிழிந்து
காட்டும் சரித்திரம் என்பதை
சொல்லாமல் சொல்லியிருப்பார்
கி ரா அவர்கள்.
இலக்கிய மேதைகளுக்கு
எழுதும் வரிகள்
அவர்கள் மடியில் புரளும்
பொம்ரேனியன்கள் தான்
அல்லது
உறுமும் சிங்கங்கள் தான்.
______________________________________
சொற்கீரன்
பரல் நானூறு.. 6
____________________________________________
திரிமருப்பு மாவென விண்ணுய் விழிதரு
நுதலாள் நோக்கின் கூர் அம்பு துளைக்க
அழல்சிறை அன்ன வெம்மை வேய்ந்த
விதிர்ப்புடன் இவனும் அவள் பால் ஒரு
கொய்சுவல் புரவி பாய்தரும் கலியொடு``
கதழ்பரிந்து ஆர்க்க தழுவல் அன்ன
தாகம் போர்த்த தகைவுடன் நவின்றது
கேட்டு ஆங்கு இடிஉமிழ் வான்போல்
வரி வரி பிளந்து உரைத்தாள் மன்னே.
பொன்னும் பொருளும் குவித்தீர் எற்கு ?
இவள் பொன்னுடல் தீயில் வெந்திடவோ?
இற்றவன் சொன்னான் இமிழ்தரு
அருவிப் பெயல் அன்ன பூவில் சொரிந்து.
பொருள்வயின் எதிர்க்கும் சூர்நிறைக்
காடு பூம் அத்தம் கடும்பரல் தூஉய்
கிடைப்படும் அலரிப் பறந்தலை அன்ன
ஆங்கு அவிர்தலைச் செயிர்த்து
அணைந்த காலை நின் முறுவல் அற்றே
அணிக்குடை விரிக்கும் சுடு கதிர்
எல்லனும் தண்ணிழல் தகையும்.
நம்மின் நெஞ்சம் நிறையும் படு
நல்கூர் ஆங்கு வறளும் முற்றும்மே!
----------------------------------------------------------------
வண்ணதாசன் கவிதை (முகநூல் 14.03.2026)
_______________________________________________________
" மன்னியுங்கள். உங்கள் உறவினர் பிடிவாதமாக இறந்து போயிருக்கிறார்"
வண்ணதாசன் அவர்களே
இப்படியொரு தலைப்பை
உங்கள் தூரிகையின் மயிர்ச்சிப்பம்
இறுதியில் இழுவித்தந்ததில்
மின்னல் உயிர்ப்பு அல்லவா
இழையாடி நிற்கிறது.
அந்த ஓவியன் தவிப்பு.
நடு நிசி நடை.
இன்னும்
அந்த நின்றே போய்விட்ட
இதயப்பொந்துக்குள்ளிருந்து
உயிர்த்தெழுந்த ஒலிக்கீறலாய்
விம்மிப்புடைத்த ஒரு கிளிமொழி இது!
___________________________________________________
சொற்கீரன்
12.03.2026
__________________________________________
Feed posts
Vannadasan Sivasankaran S
பிடித்தவை
·
10ம.நே
·
உண்மையாக இருந்தான்.
அவனுடைய முதுகில் குத்தினார்கள்.
குப்புற விழாமல் மல்லாந்து விழும்போதும்
அவன் முகத்தில். இயல்பான சிரிப்பு இருந்தது.
மேற்கொண்டு நெஞ்சில் குத்தினார்கள்.
குறுவாளை உருவுகிறவனைப் பார்த்து, 'உன் சட்டைப் பித்தான்களை மாற்றிப் போட்டிருக்கிறாய் ' என்றான்.
அவன் வாயில் மிதித்தவனின் குதிங்காலில்
பித்தவெடிப்பு இருந்தது என்பதே அவனுடைய கடைசிக் காட்சியாக இருந்தது.
உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கக்கூடியவர்கள்
__________________________________________________________________
வண்ணதாசன் அவர்களே...
ஒரு கன்னத்தை அடித்தால்
மறு கன்னத்தையும் திருப்பிக்காட்டு.
என்ற வரிகளை
மேலும் மேலும் தோலுரித்துக்
காட்டியிருக்கிறீர்கள்.
பிய்த்து பிய்த்து சதை கிழிகிற மாதிரி
காட்டியிருக்கிறீர்கள்.
இறைவன்களும் சைத்தான்களும்
இப்படி
தத்ரூபம் காட்டிய போது
இன்னும் எந்த வல்லமை மிக்கவனை
வரவேற்றுக்காத்துக்கிடக்கவேண்டும்?
பாவங்களுக்கு தண்டனை கொடுக்க
எண்ணெய்க்கொப்பறைகள் காத்திருக்கின்றன
என்ற புராணங்கள் தான் கொப்பளங்களாகிக்
கிடக்கின்றன.
தேவ வசனங்களும் ஒலித்துக்கொண்டே
இருக்கின்றன.
மனிதம் இன்னும்
அன்பின் நிர்வாண தரிசனத்தை
பெறவே இல்லை.
மிரட்டி மிரட்டி
என்னைக் கும்பிடு
இல்லாவிட்டால் இதுவே தான்
உனக்கு எப்போதும்
என்று
காட்டுவதற்கு மட்டுமே
காட்சி தருவது தான் கடவுள்களா?
_____________________________________________________
சொற்கீரன்
வரலாறு
ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது.
நேற்றைய வழிகளை
புடைத்து பெயர்த்துக்கொண்டு
ஓடுகிறது.
இது அப்பட்டமாய்
குரல் கொடுக்கிறது.
நாளையப்படுகையில்
எது
என்னை மறிக்கும்?
எதற்கு
நான் பதுங்கி பதுங்கி
பாய வேண்டும்?
நேராய் என் உறுமல்கள்
கோரைப்பற்கள் எல்லாம்
தடை செய்பவற்றை
குத்திக்கிழித்துவிடும்.
கரையில் வரிசைகாட்டும்
பச்சைப்புல்லும்
பவள வண்ணப்பூக்களும்
என்னை மயக்கும் கவிதைகள் அல்ல.
நீல வானமும் மேகங்களும் கூட
என் முகவரிக்கு
எதிர் முகவரி காட்டும்
வலுவற்றவை தான்.
எனக்கு ஓட்டம் மட்டுமே
உயிர்.
என் குமிழித்துடிப்புகளில்
உங்கள் அத்தியாயங்களை
எழுதிக்கொள்ளுங்கள்.
தட தட வென்று ஓடும்
என் ராட்சச சக்கரங்களில்
உங்கள்
மயிற்பீலிகளை வைத்து
சோதித்துப் பார்க்காதீர்கள்.
உங்கள் இன்றைய சித்தாந்தங்களும்
நாளைய இலட்சியங்களும்
எனக்கு பொருட்டே அல்ல.
எதிர்ப்படும்
எல்லாவற்றையும்
எல்லோரையும்
நொறுக்கித்தள்ளிவிட்டு
ஓடுவதே
என் இயற்கை.
என் வலிமை.
ஒரு சட்டத்துக்குள் என்
சீற்றங்களை அடைத்து நீங்கள்
"நெய் ஓவியங்கள்'வரைந்து
அழகு பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியாது.
இது
அனக்கொண்டாவா?
டி ரெக்ஸ் டைனோசரா?
ட்ராகனா?
இல்லை
ஆயிரங்கால் பூச்சியின்
கோடி கோடி வடிவ
மூர்க்கமா?
சரி
இப்போது கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.
அந்த வரலாறு எனும்
அமைதியான ஒரு ஆற்றோட்டம்
எனும் சொற்கொத்துகளை
தூக்கி எறியுங்கள்.
நான்
ஜென்ஸி...
ஜென்ஸி மட்டுமே.
நான் அணிந்திருக்கும்
கண்ணாடியைக்கூட
தூள் தூளாக்கி
முன்னேறுவேன்.
என் வேகம்
என் கண்விழிக்கோளங்களைக்கூட
எனக்கும் வெகு கோடி மைல்களுக்கு முன்னேயே
பிதுங்கிக்கொண்டு
விழுந்து விடச்செய்து விடும்.
எனக்கு
காட்சிகள் தேவையில்லை.
சாட்சிகள் தேவையில்லை.
நான்
யாருக்கும் எதற்கும்
பாடம் இல்லை.
எனக்கு உருவம் கிடையாது.
வடிவம் கொள்ள எந்த
ஜியாமெட்ரியும் கிடையாது.
அழிவும் ஆக்கமுமே
என் "அப்ஸ்ட்ரக்ட் அல்ஜீப்ரா"
வழி விடுங்கள்
என்னும்
கெஞ்சலும் கொஞ்சலும்
என் மொழியே அல்ல.
சிதிலங்களைக்கொண்டு
சித்திரம் காட்டும்
சிலிர்ப்புகளின்
பூகம்பமே நான்.
என்னை மறித்துக்கொண்டிருக்கும்
உங்கள்
அஞ்ஞானங்களையும்
விஞ்ஞானங்களையும்
அதே
அஞ்ஞானங்களையும்
விஞ்ஞானங்களையும்
கொண்டு
தவிடு பொடியாக்கிக்கொண்டு
ஓடும்
ஒரு அடாவடிப்பரிணாமமே
நான்.
___________________________________________
சொற்கீரன்
வண்ணதாசனின் "மழ வில்லுகள்"
_________________________________________
சொற்கீரன்
வண்ணதாசனின் வானவில்லுகள் என்று
அவருடைய கவிதைச்சில்லுகள் தெறித்த
வண்ணங்களை ஒக்காந்து
"அசைபோடும் குறுக்குத்துறை படிக்கட்டுகளாக்கி
அமர்ந்து ரசிப்பதே
இந்த "வண்ணதாசனின் மழவில்லுகள்".
பாருங்கள் நம் மலையாழத்தமிழ்
வானவில்லை எவ்வளவு
கவிதைத்தனமாய் வருடி வருடி சொல்கிறது
"மழ வில்லு"ன்னு!
___________________________________________________
அந்தக்கடிக்காரததை
குலுக்கி குலுக்கி
உசுரு இருக்காண்ணு
பார்க்கிறது தான் கவிதை.
ஆத்துத்தண்ணி முழிச்சிட்டுருக்கா
தூங்கிக்கிட்டுருக்காண்ணு
கொள்ளிகாட்டைய வச்சு துப்பறியும்
சீடர்கள்ளாம் இல்ல இவங்க.
காது கூர்மைக்குள்ள
ஆயிரம் ஃபேவர்லூபா வாச்சுக
இருக்காக்கும் இவங்களுக்கு.
அந்த "காலம்" குலுக்குனதுக்கெல்லாம்
கோவப்படல..
எல.. இவங்களுக்கு எப்டிலெ
காது இவ்வளவு கூர்மைன்னு
தெகச்சுட்டுதுலெ.
இந்த சவத்து மூதி இப்டில்லாம்
எசலும்ணுதான்
நம்ம பயலுவ இப்ப
வினாடி முள்ள சொருகி வச்சுருக்காம்லே
வாச்சுக்குள்ளெ.
___________________________________________________________
சொற்கீரன்
கோமதிகளுக்குள்
வேறு கோமதி
யாராவது இருக்கிறார்களா
என்று
தட்டாமாலை சுற்றும் பேனாவை
எங்கள்
அம்பாசமுத்திரம்
குடமுருட்டி சங்கரன் கோவிலுக்கு
வரச்சொல்லுங்கள்.
அந்த ஆற்றங்கரை நாகரிகத்தில்
தடுக்கி விழுந்தால் கூட
ஒரு கூழாங்கல் சொல்லும்
"என் பெயர் கோமதி" என்று.
தெய்வங்கள் தோன்றிய போதே
அவற்றின் "மகளிர் தெய்வங்களும்"
தலையில் ஒரு
தவ மூட்டை சுமந்து
"தபஸ்'இருக்கவேண்டும்
நல்ல கணவன் கிடைக்க
அல்லது
தான் விரும்பிய கணவன் கிடைக்க.
மகளிர் விடுதலைக்கு
தபஸ் இருக்கும் கோமதிகளே
இன்று காண்கிறோம்
அன்றாட அடுப்புக்கூட்டின்
அக்கினிச்சிறகுகளிடையே.
கணிப்பொறியின் உச்சியேறியும்
அங்கு ஒரு "கைலாச மலை"தேடும்
பாசி பிடித்த பார்வைகளில்
சிகப்புச் சூரியன்கள் இடறிய போதும்
கைபேசி கிளுகிளுப்புகள்
சும்மா விடுவதாயில்லை.
ரமேஷ் கண்ணன் அவர்களே
உங்கள் எழுத்து ஊர்வலத்தின்
வீட்டுச்சித்திரங்கள்
வீதி முனை வரை வந்து
எத்தனை புள்ளி கோலம் போடலாம்
என்று அந்த
சுண்ணாம்புச்சிரட்டையை
வருடிய போது கூட
ஞானம் தெறிக்கலாம்...
இந்த சிரட்டைகளில் பெரும் யுகத்தின்
கங்கோத்ரிகள்
கர்ப்பம் தரிக்கலாம் என்று.
__________________________________________
சொற்கீரன்
(முகநூலில் பதிவிட்ட திரு ரமேஷ் கண்ணன் அவர்களின்
கவிதையில் விழுந்த எனது நிழல்.)
யுகப்புரட்சி
_______________________________________________
வளைக்கரங்களில்
கிளு கிளுப்பு ஓசைகளை
பதுக்கி வைத்து
காதல் எனும் ஒரு
அக்கினி மூலையை
மறைத்து வைத்திருந்த பெண்ணே!
"மணம்" எனும் மத்தாப்புக்காட்டில்
மகிழ்ந்து
இல்லம் எனும் அடுப்புக்கூட்டில் நுழைந்தபின்
வந்த இன்னொரு அக்கினிக்காட்டிலும்
உன் சமையல் சாணக்கியத்தால்
ஒப்பற்றதோர் ஆட்சி செய்கிறாய் நீ என்று
இவர்கள்
எப்போதும் புகழ்ந்து கொண்டிருப்பார்கள்
இன்ப நெருக்கடிகளின்
கொசுக்கடிகள்
எப்போதும் இருவருக்கும்
பொதுவாகவே இருந்தபோதும்
பாசம் எனும் பூரிப்பு
உனக்கு மட்டுமே ஒரு
பொன்முலாம் பூசுகிறது என்றும்
ஆயிரம் இமயத்துச்சுமைகளின்
அற்புத சுமைதாங்கி நீயே என்றும்
இவர்கள்
ஒரு மகுடம் சூட்டுவார்கள்.
பிள்ளைத்தாய்ச்சி எனும்
இந்த மொத்த பிரபஞ்சத்தையும்
உன் மீது ஏற்றிவிட்டு
இவர்கள் மயிற்பீலி கிலு கிலுப்பைகளால்
உன்னை வருடிக்கொண்டிருக்கும்
விளையாட்டுகளை மட்டும்
செய்து கொண்டே இருப்பார்கள்.
ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளாய்
நீ
சுமந்த புராணங்களும்
சடங்குகளுமே
உன் விலங்குகளின் மூட்டைகள் தான்.
இதிலிருந்து
விடுதலைக்கு
உனக்கு பீரங்கிகள் தேவையில்லை.
அந்த அஞ்சறைப்பெட்டிகள் எல்லாம்
இனி உன் அறிவுப்புயல்களின்
நுண்ணறிவுப் பெட்டகங்கள் ஆகட்டும்.
மானிட மலர்ச்சிக்கு
எந்த விடுதலைப்போர்களும் தேவையில்லை
உனது இந்த
அறிவு விழித்த
யுகப்புரட்சி ஒன்றே போதும்.
பெண்ணே!
உன் கண்ணுக்கு
மை தீட்டிக்கொள்ளும் முன் உன்
பெண்மைக்கு
அறிவின் ஒளி தீட்டிக்கொள்!
______________________________________________
சொற்கீரன்
மகளிர் தினம்.
__________________________
பூ!
அப்படியே விடுங்களேன்
தனக்கான புயலை
அதுவே வீசிக்கொள்ளட்டும்!
_____________________________
சொற்கீரன்
கனவுகளை
காய்ச்சி வடித்து
குத்து டான்ஸ்
ஊறுகாயும்
பஞ்ச் டையலாக்கும்
சேர்த்த சரக்குகளின்
நிழலாட்ட க்கிட்டங்கிகளே
சினிமா சினிமா சினிமா.
பொழுது போக்கு
குடை ராட்டினங்களின்
காதல் காளான் குடைகளின்
நாய்க்குடைகளிலா
உங்கள் லட்சிய நிழல்கள்
கூடு கட்டும்?
நம் அவலங்களின்
நடப்புகளையெல்லாம்
மரக்கடிக்க
மறக்கடிக்க
போடும்
போதை ஊசிகள் தான்
மசாலாப்படங்கள்.
அரசியல் எனும் வெளிச்சம்
படாத
கொசுக்கிடங்குகளில்
டூயட்டுகள் பாடி
நமக்கு நாமே
அரிதாரம் பூசிக்கொள்வது தான்
சினிமா எனும்
"கச்சா பிலிம்" காடுகள்.
விடியல் தேடி
வாக்கு ஏந்தி வருபவர்களே
கானல் நீர் ஈசல்களே
விழித்தெழுங்கள்.
உதிரப்போகும் உங்கள்
சிறகுகள் மூடி
விசில்கள் எனும் சில்லரைச்
சத்தங்களில்
தோலைந்து போய் விடாதீர்கள்.
அட்டைக்கதாநாயகனா உங்கள்
அடைக்கலம்?
விழித்தெழுங்கள்
______________________________________
சொற்கீரன்
ஒரு பெருங்கதையாடல்!
_____________________________________
ஒரு ராமாயணத்தை
இன்னொரு மகாபாரதம் கொண்டு
சப்ளாக்கட்டையை
தட்டி தட்டி
சுரங்களையும் அசுரங்களையும்
கலந்து பிசைந்து
கதைக்கும் பெருங்கடலா இது?
தெரியவில்லை.
எழுத்தாளர் பவா செல்லத்துரை அவர்கள்
இன்னொரு
எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன் அவர்களின்
எழுத்துக்களின்
நாடித்துவாரங்களுக்குள் எல்லாம்
புகுந்து புகுந்து
தும்மல் போட்டு போட்டு
புல்லரித்துக்கொள்வது தான் இது.
இரு கல்லும் மோதி
பொறி பறக்கும்
சிக்கிமுக்கி கல்லாக
சிந்தனைகளின்
கற்பனை நிகழ்வுகளின்
உரசல்களையெல்லாம்
தேன் பிழிந்து தருவது தான் இது.
இப்படித்தான்
கும்பகோணம்
அணைக்தால் தெருவுக்குப் போனால்
"மோக முள்ளின்"
பாபுவும் யமுனாவும்
அங்கே தூசிகளிலும்
காத்துப்பிழம்பின் நெஞ்சுத்துடிப்புகளிலும்
காதல் கொப்பளிக்காமல்
குமிழிகள் விட்டுக்கொண்டே இருப்பதை
புளகாங்கிதத்துடன்
"பௌராணிகம்" செய்வதும் தான் இது.
பவா செல்லத்துரை
நாவல்களின்
"லைவ்" நாவல்கள்.
இலக்கு இல்லாத திசைகளையும்
கோர்த்து இலக்கிய அனுபவத்தின்
ஆச்சரியமான திசைகளைக்கொண்டு
அருந்தத் தரும்
அற்புதக்"குடி"யிருப்பு
பவா செல்லத்துரை அவர்கள்
_____________________________________________
சொற்கீரன்